Νέος χρόνος, νέες ελπίδες… Ας φάμε!

apopseis_big

Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και Φώτα είναι ένα συνεχές δεκαπενθήμερο τραπεζωμάτων. Από μελομακάρονα και κουραμπιέδες, μέχρι γαλοπούλες και ό,τι άλλο ζωντανό κυκλοφορεί στη γη, θρονιάζονται στα εορταστικά μας τραπέζια, λες και όλες τις προηγούμενες μέρες ήμασταν νηστικοί κι ήρθε η πολυπόθητη ώρα να πάρουμε το αίμα, το κρέας και τα κιλά μας πίσω.

Και κάθεσαι παρέα με το σόι και τρως με τις ώρες. Ναι, Σούζη και τρως (πάλι) και ψεύδεσαι. Και κάπως έτσι περνάνε οι ώρες και μέχρι να σηκωθείς απ’ το ένα τραπέζι, στρογγυλοκάθεσαι στο επόμενο -να τσιμπήσεις μωρέ κάτι για τη λιγούρα- κι αρχίζεις τα τσιγάρα, τα ποτά, τα χαρτιά και τα ξενύχτια, γιατί “τα επιβάλλουν οι μέρες”. Γιατί, άσχετο με το τι σας έχουν μάθει, τα δώρα που πήγαν οι τρεις μάγοι στον Χριστό, ήταν ένα γουρουνόπουλο στο φούρνο με πατάτες, ένα μπουκάλι βότκα κι ένα πλήρες σετ για ποκεράκι.

Κι όταν συνέλθουμε από τα τραπεζώματα, όταν μπορέσουμε μετά από απέλπιδες προσπάθειες να κουμπώσουμε το τελευταίο κουμπί του παντελονιού, θα έρθει η ώρα του απολογισμού (όχι των όσων φάγαμε φυσικά) και των στόχων του νέου έτους. Τι κάναμε, τι δεν κάναμε και τι θα κάνουμε, τα λάθη, τα πάθη και τα επόμενα βήματα για ένα καλύτερο 2017 θα στοιχειώσουν τις μέρες και τις νύχτες μας, μέχρι να καταλήξουν στο μεγάλο συμπέρασμα: “Όλα καλά μωρέ. Θα δούμε…”.

Η αλήθεια είναι πως οι καιροί δεν ευνοούν απολογισμούς και μακροπρόθεσμα σχέδια. Ειδικά για το 2016, ο πιο μεγαλεπήβολος στόχος ήταν να… την βγάλουμε καθαρή, καθώς αποδείχτηκε δίσεκτο με τα όλα του! Όλοι στρέφουμε το βλέμμα προς το νέο έτος με την ελπίδα να πάνε καλύτερα τα πράγματα σε όλους τους τομείς. Ή έστω, να μην πάνε χειρότερα. Τσιμπώντας κάτι, έτσι για το καλό, ίσως καταφέρουμε να εκτιμήσουμε την αξία των μικρών πραγμάτων που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στη ζωή μας. Αν τα μακροπρόθεσμα σχέδια ανήκουν πλέον στο παρελθόν, τότε οι μικρές χαρές πρέπει να επανέλθουν στο παρόν και να μας χαλαρώσουν λίγο απ’ το καθημερινό μας κυνήγι με τον χρόνο.

Οι γιορτές είναι ακόμα εδώ. Εμείς είμαστε εδώ. Ας φροντίσουμε να είναι, επίσης, εδώ κι όλοι αυτοί που αγαπάμε και τ’ άλλα περισσεύουν. Γιατί οι γιορτές είναι αγάπη, είναι οι άνθρωποί μας, είναι το χαμόγελό μας. Ευχή, να είμαστε όλοι καλά. Κι ελπίδα, να πιάσει λάστιχο όλους αυτούς που πάνε πρώτοι στα τραπέζια και τρώνε πάντα τα καλύτερα κομμάτια!
Χρόνια πολλά!

Θεόδουλος Παπαβασιλείου
t.papavasiliou@tpb.gr