“Του χρόνου θα είναι αλλιώς”…

editorial

…αυτή τη σκέψη κάνω κάθε χρόνο, την ίδια περίοδο, στο ίδιο μέρος: ένα αυγουστιάτικο απόγευμα, στη βεράντα του πατρικού μου, πίνοντας τον καφέ μου και διαβάζοντας το βιβλίο μου σε απόλυτη ησυχία, την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι του σπιτιού έχουν πάει στην παραλία.

Είναι εκείνο το αίσθημα (γνωστό σε όλους, είμαι σίγουρη) ότι θα ήθελες να πήγαινες κάπου πιο “εξωτικά” το καλοκαίρι, να είχες έξτρα χρήματα για να ξοδέψεις, να έκανες καλύτερο προγραμματισμό διακοπών, να είχες μια παρέα “λιγότερο κουρασμένη” και πάντα έτοιμη για φοβερά ξενύχτια και εκδρομές – να ήσουν εσύ λιγότερο κουρασμένος και έτοιμος για φοβερά ξενύχτια και εκδρομές…

Εγώ, πάντως, έχω βρει το εξιλαστήριο θύμα μου: τα social media. Αυτά φταίνε για όλα. Παντού φωτογραφίες από τέλειες διακοπές σε τέλειους προορισμούς, από μπάνια σε τέλειες παραλίες, από εξόδους σε τέλεια μπαράκια, με τέλειες κεφάτες παρέες, με τέλεια ζευγάρια. Κι εσύ αναρωτιέσαι: Εγώ τι κάνω λάθος, ρε παιδιά;

Κι όμως, το λάθος βρίσκεται στην ερώτηση. Γιατί εδώ η σωστή ερώτηση είναι: Πόσο ρεαλιστική είναι τόση… τελειότητα; Κι αυτό όχι για να ακυρώσεις αυτά που βλέπεις. Όχι. Αλλά για να συνειδητοποιήσεις ότι τα social media λειτουργούν λίγο σαν το προσωπικό μας… book. Αυτό που έχουν τα μοντέλα, με τις ωραιότερες φωτογραφίες τους, για να το δείχνουν σε πρακτορεία και μόδιστρους. Ένα book με τις καλύτερες πόζες, φωτογραφημένες από τις σωστές γωνίες, με επαγγελματικό μακιγιάζ, με διακριτικό ρετουσάρισμα. Ο ιδανικός μας εαυτός.

Μας είναι απαραίτητο αυτό το book, για να μας επιλέξουν οι άλλοι – για φίλο στο facebook, για άτομο που θα κάνουν follow στο instagram, που θα θαυμάζουν, που θα ζηλεύουν κρυφά. Αρκεί να πετύχει το στήσιμο, το ρετούς και ο φωτισμός.

Από την άλλη, είναι κι αυτή η εφαρμογή που έκανε θραύση τελευταία, το FaceApp, που σε “γερνάει” 30 χρόνια και σου δείχνει τον εαυτό σου παππού. Σε κάποιες περιπτώσεις, δε, η γήρανση δείχνει τόσο… φυσική, που σε ταράζει. Και ίσως σε κάνει να σκεφτείς: Πόσο κοντά μας είναι αυτό το “30 χρόνια μετά”;

Η ζωή δεν περιμένει ν’ αποφασίσεις πότε επιτέλους θα κάνεις κάτι, ώστε “του χρόνου να είναι αλλιώς”. Γι’ αυτό ας αποφασίσουμε, όσο είναι καιρός, πώς θα πορευτούμε: Μπορούμε να επιδιώξουμε αλλαγές που θα γεμίσουν με πραγματικά όμορφες, ανεπιτήδευτες, λήψεις το book μας – νέες καθημερινές συνήθειες, νέες γνωριμίες…

Ή (και) να εκτιμήσουμε αυτό που έχουμε, νιώθοντας πραγματικά τυχεροί γι’ αυτές τις διακοπές στο πατρικό μας, γι’ αυτές τις ήσυχες ώρες στη βεράντα, αλλά κυρίως γι’ αυτούς τους “υπόλοιπους” που περιμένουμε να γυρίσουν από την παραλία.

Διότι, είτε το θέλουμε είτε όχι, αυτό το “του χρόνου θα είναι αλλιώς” έχει πολλές αναγνώσεις.

Μαρία Λυσάνδρου
m.lysandrou@tpb.gr