Όλα μοιάζουν καλοκαίρι

apopseis2

Από μικρά παιδιά, το καλοκαίρι έπαιζε σημαντικό ρόλο στη διάθεση, στην καλή μας ψυχολογία. Σηματοδοτούσε το τέλος του σχολείου, το μέτρημα των παγωτών και των μπάνιων στη θάλασσα, την έναρξη των οικογενειακών αποδράσεων, την αρχή μιας εντελώς ανέμελης περιόδου.

Μεγαλώνοντας, τα θετικά συναισθήματα παρέμεναν σταθερά, προσαρμοσμένα φυσικά στις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε ηλικίας. Τέλος εξεταστικής, άδεια από τη δουλειά, διακοπές με φίλους, μέτρημα παγωτών και μπάνιων.

Η αλήθεια είναι πως, όσο περνούν τα χρόνια, η προσμονή των διακοπών μεγαλώνει, όπως όμως μεγαλώνουν και τα σκαμπανεβάσματα της διάθεσής μας, λόγω των περισσότερων ευθυνών και των δυσκολιών της καθημερινότητας. Ειδικά στις μέρες μας, τα οικονομικά προβλήματα και το γενικότερο κλίμα απαισιοδοξίας που επικρατεί, μας επηρεάζουν αρκετά και μας περιορίζουν τη χαρά και την ανεμελιά που είχαμε παλαιότερα.

Θα μπορέσουμε να πάμε διακοπές; Κι αν μπορέσουμε, θα καταφέρουμε να “καθαρίσουμε” τη σκέψη μας από τις εκκρεμότητες που αφήνουμε πίσω; Αυτά είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που σκορπούν τις σκιές τους τριγύρω μας. Κι αν, επιπλέον, μπούμε στη διαδικασία να συγκρίνουμε το πριν με το τώρα, θα “πέσουμε” ακόμη περισσότερο, με αποτέλεσμα να χαθούμε στη νοσταλγία του παρελθόντος, αφήνοντας το παρόν… στη μοίρα του. 

Κι όμως, μπορούμε να περάσουμε καλά και αυτό το καλοκαίρι. Κι ας μην αράξουμε ένα μήνα σε νησί, κι ας μην μπορούμε να φύγουμε εκτός πόλης, κι ας μη μας επιτρέπουν τα οικονομικά μας να κάνουμε τις διακοπές των ονείρων μας. Καμιά φορά, το να προσαρμόζουμε τις προσδοκίες μας με βάση τα δεδομένα της κάθε εποχής, δεν σημαίνει απαραίτητα συμβιβασμό, αδυναμία ή αποτυχία. Μπορεί να σημαίνει ευελιξία, αισιοδοξία, δύναμη να πας κόντρα στα δύσκολα και να κάνεις το καλύτερο δυνατόν, για να μπορέσεις να “διασώσεις” τη θετική πλευρά της ζωής σου.

Το καλοκαίρι είναι εδώ και κανείς δεν μας εμποδίζει από το να απολαμβάνουμε μπάνια και παγωτά στις πλησιέστερες παραλίες, να παρακολουθήσουμε μία από τις δεκάδες συναυλίες και παραστάσεις στους υπαίθριους χώρους της πόλης, να βολτάρουμε σε περιοχές που μας φτιάχνουν τη διάθεση, να αράξουμε σε μία πλατεία με φίλους, να απολαύσουμε μία ταινία σε ένα θερινό κινηματογράφο.

Επιλογές υπάρχουν. Κι ας μην μοιάζουν τόσο εντυπωσιακές και “φανταχτερές”, όσο εκείνες που είχαμε στην προ κρίσης περίοδο. Αλλά και πάλι. Παρέα με φίλους, με πρόσωπα που αγαπάμε, με θετικούς ανθρώπους γύρω μας, μπορούμε να κρατήσουμε το καλοκαίρι στο βάθρο των αγαπημένων εποχών.

Θεόδουλος Παπαβασιλείου