Ξαπλώστρα, φτώχεια και μνημόνιο

apopseis

Υπογράψαμε και το νέο μνημόνιο, το οποίο θα φορεθεί πολύ την σεζόν Άνοιξη – Καλοκαίρι 2016, σε παραλίες, βουνά, όρη και λαγκάδια. Όπως πάντα φυσικά, αυτό θα είναι και το τελευταίο, μπαίνουν τα πράγματα σε μία τάξη, έρχεται η ανάπτυξη (αν αργήσει, φάτε εσείς!) και όλα θα είναι ιδανικά από δω και πέρα.

Κάθε μνημόνιο και καημός, κάθε καημός και μέτρα κι έχουμε πλέον “εθιστεί” και στους καημούς και στα μέτρα, οπότε τίποτα πια δεν μας φαίνεται τόσο ζόρικο, όσο στα… παρθενικά μας μνημόνια. Άλλωστε, η μετάβαση από το άσπρο στο μαύρο, μόνο στα πρώτα στάδια ξενίζει, όταν και η διαφορά είναι πολύ πιο έντονη. Όταν φτάσεις στο μαύρο (κι άραχνο), το λίγο πιο μαύρο δεν κάνει και ιδιαίτερη διαφορά. Όχι ότι τα νέα μέτρα δεν είναι επώδυνα και δεν επηρεάζουν σημαντικά πολλές ομάδες συμπολιτών μας, που ήδη τα φέρνουν δύσκολα βόλτα τα τελευταία χρόνια. Αλλά, όταν έχεις πατήσει “pause” στην ελπίδα ότι κάτι καλύτερο έρχεται, τότε το χειρότερο σε βρίσκει αραχτό σε μια ξαπλώστρα, να προσπαθείς να ξορκίσεις το κακό υπό το φως του ήλιου και υπό τους ήχους της ρακέτας, του ταβλιού και της τσιρίδας της ελληνίδας μάνας που βλέπει τον κανακάρη της να απομακρύνεται κατά ένα ολόκληρο μέτρο από κοντά της.

Μνημόνια υπάρχουν, αλλά υπάρχουν και παραλίες σε απόσταση αναπνοής, που μπορούν να αναλάβουν το δύσκολο έργο της συναισθηματικής μας αποφόρτισης και να δροσίσουν λίγο τη δύσκολη καθημερινότητά μας. Δεν είναι δυνατόν να απέχουμε απ’ όσα συμβαίνουν γύρω μας, αλλά ούτε και να συμμετέχουμε μόνο σε αυτά και στις αρνητικές σκέψεις που τα συνοδεύουν.

Η Ελλάδα έχει πολλές ομορφιές, κυρίως, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Μια παραλία, ένα θερινό σινεμά, μια συναυλία, μια βόλτα για φαγητό, ποτό και καφέ, μια σύντομη απόδραση σε ένα κοντινό νησί, μπορούν να μας δώσουν μια ανάσα, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε.

Γιατί οι μικρές χαρές της ζωής έχουν μεγάλη αξία, όταν τα μεγάλα προβλήματα, έχουν βαλθεί να σου μικρύνουν το χαμόγελο.

Θεόδουλος Παπαβασιλείου
t.papavasiliou@tpb.gr