Login και άρξατε πυρ!

Ανέκαθεν γουστάραμε να είμαστε χωρισμένοι σε ομάδες και να τρωγόμαστε μεταξύ μας. Χωρίς ουσιαστικό λόγο. Έτσι, για την αλητεία. Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί, αριστεροί και δεξιοί, άθεοι και θρησκευόμενοι, συντηρητικοί και φιλελεύθεροι, καπνιστές και μη καπνιστές, ποιοτικοί και έντεχνοι και, αν συνεχίσω έτσι, θα ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες λέξεις γι’ αυτό το κείμενο, μόνο με την παράθεση των “ομάδων”.

Οι κόντρες, αρχικά, εκτονώνονταν στα καφενεία, στις πλατείες, στα γήπεδα, στη Βουλή, στα τηλεοπτικά παράθυρα και τώρα, τα τελευταία χρόνια, μεταφέρθηκε με τεράστια επιτυχία στο διαδίκτυο. Οι αντιπαραθέσεις στο ιντερνετικό πεδίο μάχης έχουν λίγο απ’ όλα. Από φιλοσοφικές και κομματικές κόντρες, μέχρι διαδικτυακά ξεμαλλιάσματα για ρούχα, παπούτσια, καλσόν, celebrities, τραγούδια και τηλεοπτικά shows.

Ένα απλό “πέρασμα” να έκανε κάποιος από τις αναρτήσεις των τελευταίων ημερών στα social media, και θα μπορούσε να αντιληφθεί το μέγεθος του φαινομένου:

Πρέπει ή δεν πρέπει να πάει για θεραπεία στο εξωτερικό ο μικρός Παναγιώτης Ραφαήλ; Είναι καλή ή κακή ταινία τελικά το “Τζόκερ”; Έπρεπε ή δεν έπρεπε να κάνει ντου η αστυνομία στους κινηματογράφους; Ήταν δίκαιη ή όχι η αποχώρηση στο GNTM; Δεν είναι δικαίωμά μου να καπνίζω στο bar μετά τις 12 που δεν υπάρχουν παιδιά; Summer is loading ακόμη ή απλά κόλλησε ο σέρβερ;

Από τα πιο σοβαρά και ευαίσθητα θέματα, μέχρι τα… ό,τι να ’ναι, μπορούν να αποτελέσουν πεδίο αντιπαράθεσης και να γίνει κάτω από ένα απλό και ταπεινό status της τρελής! Γιατί συμβαίνει αυτό; Για πολλούς λόγους. Γιατί δύσκολα δεχόμαστε μια άποψη που διαφέρει από τη δική μας. Γιατί είμαστε τόσο φανατισμένοι με μια ομάδα, πεποίθηση, άποψη που δεν βλέπουμε καθαρά. Γιατί έχουμε την αίσθηση ότι όλοι θέλουν να μας πάνε κόντρα. Γιατί απλά έχουμε τα νεύρα μας και ένα μπινελίκωμα στα social media θα μας βοηθήσει να εκτονωθούμε εύκολα, γρήγορα, αβάδιστα στον χώρο μας.

Δεν είναι κακή η εκτόνωση έστω και πίσω από μία οθόνη, ούτε η σχετικά έντονη συζήτηση, ούτε ο υγιής διάλογος και η ήπια αντιπαράθεση με επιχειρήματα. Όμως, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, τα πράγματα δεν μένουν εκεί. Τα όρια ξεπερνιούνται και, στην προσπάθειά τους κάποιοι να επιβάλουν την γνώμη τους, καταφεύγουν σε απαξιωτικές εκφράσεις, βρισιές, χυδαιότητες, ακόμη και ρατσιστικά σχόλια και απειλές. Και το αστείο είναι ότι πολλοί προσπαθούν να υπερασπίσουν την άποψή τους, τονίζοντας το δικαίωμά τους στην ελευθερία του λόγου, καταπατώντας με κάθε τρόπο το δικαίωμα στην αντίθετη άποψη και, κατ’ επέκταση, την ελευθερία που και οι υπόλοιποι δικαιούνται στον λόγο.

Ας χαλαρώσουμε λίγο. ΗΡΕΜΑ ΤΟ ΛΕΩ. Κι αν δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να κάνουμε διάλογο ή να δεχτούμε ότι, εκτός από το άσπρο και το μαύρο, υπάρχει και το γκρι, ας συναναστρεφόμαστε και διαδικτυακά μόνο ομοϊδεάτες μας, ώστε να είναι όλα ροζ και ιδανικά…

Θεόδουλος Παπαβασιλείου
t.papavasiliou@tpb.gr