To be or not to be: Οι απίθανοί μας μικρόκοσμοι

mikrokosmoi

Αν παρακολουθήσει κανείς τη δραστηριότητα φίλων, γνωστών και άγνωστων στα social media θα διαπιστώσει την ύπαρξη εκατοντάδων μικρόκοσμων που συνθέτουν τη σύγχρονη πραγματικότητά μας.
Τσεκ ιν σε πολυτελή εστιατόρια και ξενοδοχεία, σε παραστάσεις και συναυλίες, στο σπίτι μου, στο σπίτι σου ή και κάπου αλλού, σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, σε κοινωνικές συναθροίσεις…
Ο ένας “νιώθει ευλογημένος”, ενώ ένα προφίλ παραδίπλα κάποια “είναι στα πατώματα” και κάποιος άλλος “έχει σαρκαστική διάθεση” σχολιάζοντας τις δηλώσεις πολιτικών ή προσωπικοτήτων της επικαιρότητας.
Σέλφι παντού, με την παρέα, το αμόρε, στο σπίτι, στο γυμναστήριο, στο ασανσέρ, σύντομα και στην πόλη σας, χιουμοριστικά στάτους, τρολαρίσματα, φιλοσοφικές αναζητήσεις και δηλώσεις ελπίδας ή απελπισίας.
Κάνε share την εικόνα αυτή για να αποφύγεις 7 χρόνια φαγούρας, για να σώσεις ένα άρρωστο παιδάκι, για να έρθει η ευλογία στο σπίτι σου, για να κερδίσεις το τζόκερ, για να ξεμουδιάσεις μετά από μία κουραστική μέρα.
Σε σχέση, σε αναζήτηση σχέσης, παντρεμένες, χωρισμένοι, famous greek kamakia, ορκισμένοι εργένηδες, ψαγμένοι, χαμένοι, ξεχασμένοι στα greeklish, επαγγελματικά προφίλ, άνεργοι, πιεσμένοι, χαλαροί…

Είναι πραγματικά γοητευτικό αν το καλοσκεφτείς το πόσο διαφορετικά βιώνουν τις ίδιες –σε πολύ γενικές γραμμές– καταστάσεις οι πολίτες μιας χώρας που παλεύει (;) εδώ και χρόνια να βρει τον δρόμο της.

Δεν θα μπορούσε, βέβαια, να είναι διαφορετικό το σκηνικό. Οι ίδιες συνθήκες μπορεί να είναι για κάποιους ευνοϊκές και για κάποιους άλλους καταστροφικές. Μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για κινητοποίηση και δημιουργία, μπορεί όμως και να σε μπλοκάρουν ή να σε ρίξουν σε μια αδρανή μιζέρια. Μπορεί να είσαι φύσει αισιόδοξος και να περιμένεις ένα καλύτερο αύριο, έχοντας πάντα κολλημένο στο μυαλό σου ένα “όλα καλά θα πάνε μωρέ”. Μπορεί, όμως, να είσαι και ένας από αυτούς που τα βλέπουν όλα μαύρα, αδιέξοδα και ανούσια.

Οι μικρόκοσμοί μας, καθορίζονται από διάφορους παράγοντες, πολλές φορές ανεξήγητους, και αυτό τους κάνει να μοιάζουν απίθανοι, γοητευτικοί. Είναι η άμυνα ή η επίθεσή μας, οι εμπειρίες ή η απειρία μας, ο χαρακτήρας, το DNA μας, οι συναναστροφές μας. Είναι η προσωπική μας απάντηση σε όσα μας περιβάλλουν, σε όσα μας επιβάλλουν, σε όσα μας βάλλουν καθημερινά. Κι είναι ωραίοι, γιατί μπορούν να μας δείξουν ότι δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο. Υπάρχει μια παλέτα γεμάτη χρώματα, από την οποία μπορούμε να επιλέξουμε και να φτιάξουμε τις εικόνες που μας ταιριάζουν καλύτερα. Με ένα αίσθημα ελευθερίας, ακόμη και μέσα σε μία πολύ συγκεκριμένη κορνίζα…

γράφει ο Θεόδουλος Παπαβασιλείου