Χαμογελάστε μωρέ…

apopseis

Η οικονομική κρίση οδήγησε σε αύξηση της κατάθλιψης, αύξηση των καρδιαγγειακών νοσημάτων, αύξηση του στρες, αύξηση της μιζέριας, αύξηση των φόρων, αύξηση της ανεργίας και των δυσκολιών στην καθημερινότητα. Ζούμε, γενικά, σε μια εποχή με αυξητικές τάσεις σε ό,τι μπορεί να κάνει τις μέρες μας πιο γκρι, ενώ την ίδια ώρα πτωτικά κινούνται οι προσδοκίες μας για κάτι καλύτερο.

Παλιά, τέτοια εποχή, γκουγκλάραμε “ελληνικά νησιά”, “διακοπές”, “τιμές εισιτηρίων” και τώρα οι αναζητήσεις προσανατολίζονται σε λέξεις και φράσεις όπως “brexit”, “αξιολόγηση”, “νέοι φόροι”, “ρυθμίσεις εφορίας”.

Ξέρω, δεν θα μπορούσα να ξεκινήσω πιο χαρούμενα και ευοίωνα το κείμενο αυτό. Αλλά θα προσπαθήσω να το “στρώσω” στη συνέχεια. Ο μοναχικός δρόμος μιας πιεσμένης καθημερινότητας και οι διάλογοι τύπου “-Να κανονίσουμε να βρεθούμε, – Ναι, να κανονίσουμε”, οι οποίοι καταλήγουν στην αυτολεξεί επανάληψή τους μερικές μέρες ή και μερικούς μήνες μετά, θα πρέπει να προσαρμοστούν κι αυτοί στα νέα δεδομένα.

Η επιστροφή στην παρέα μπορεί να λειτουργήσει ψυχοθεραπευτικά. Μια συνάντηση με φίλους, ακόμη και σ’ ένα μπαλκόνι με μία μπίρα και λίγη… “σαχλοκουβέντα”, μπορεί να σου αλλάξει τη διάθεση. Μια βραδινή βόλτα στην Πλάκα και μια χαλαρή ταινία στο Cine Paris, μια μονοήμερη εκδρομή στο Ναύπλιο ή στην Αίγινα για αλλαγή σκηνικού, ένα ποτό σε μια ταράτσα της πόλης με ωραία θέα, μια καλοκαιρινή συναυλία αραχτός στο γκαζόν του Μεγάρου, είναι μόνο μερικές από τις επιλογές που μπορούν να σπάσουν λίγο τη ρουτινίλα.

Μπορεί αυτά που γράφω (και αυτά που έγραφα στο περασμένο τεύχος), να θυμίζουν σε κάποιους κάτι μεταξύ παλιομοδίτικου σποτ του ΕΟΤ και κακοφτιαγμένου remake των “Friends”. Αλλά να σας πω κάτι; Οι μόδες πάνε κι έρχονται και κάτι κακοφτιαγμένο μπορεί να σε κάνει να γελάσεις ή ακόμη και να σε ιντριγκάρει να το “σουλουπώσεις” λίγο. Επομένως, όλα καλά, όλα ανθηρά!

Αν ήθελα να το τερματίσω με τα κλισέ, θα ‘κλεινα μ’ ένα “χαμογελάστε, κάνει τους άλλους να ανησυχούν”. Αλλά, ας μην το φτάσω στα άκρα. Ένα απλό και ταπεινό “χαμογελάστε μωρέ”, είναι υπεραρκετό και μπορεί να κάνει τη διαφορά. Επομένως, “χαμογελάστε μωρέ”, κάνει (και) τους άλλους να προσπαθούν…

Θεόδουλος Παπαβασιλείου
t.papavasiliou@tpb.gr