Τι προτείνουν μαθητές από δέκα σχολεία για τα άτομα με αναπηρία

«Αυτή η συνάντηση είναι η αρχή μίας ακόμη εκστρατείας ζωής του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Σήμερα ανοίγουμε νέο κεφάλαιο, συζητούμε με την κοινωνία και ζητούμε από την πολιτεία τα αυτονόητα. Να έχουμε όλοι πρόσβαση στη… ζωή», τόνισε ο πρόεδρος του ΙΣΘ Νίκος Νίτσας, ανοίγοντας τις εργασίες της ημερίδας για την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, με τη συμμετοχή 800 μαθητών από την κεντρική Μακεδονία.

«Είτε έχουμε, είτε δεν έχουμε αναπηρία, η λειτουργικότητα είναι το ζητούμενο. Να κυκλοφορούμε άνετα με αμαξίδιο, με πατερίτσες, με μπαστούνι, με γύψο στο πόδι μας… Αν διαμορφωθούν όλες εκείνες οι δομές και υποδομές, η αναπηρία θα είναι απλά ένα χαρακτηριστικό, όπως όλα τα άλλα. Τα άτομα με αναπηρία μπορούν να μετακινηθούν, αν δεν τους… φράξουμε το δρόμο. Αν δεν τους βάλουμε εμπόδια, μπορούν να σπουδάσουν, να δουλέψουν, να ζήσουν μια ευτυχισμένη ζωή. Έχουν γίνει βήματα τα τελευταία χρόνια με την ευαισθητοποίηση κυρίως της νέας γενιάς. Ας κάνουμε περισσότερα».

Η νέα αυτή δράση του ΙΣΘ έγινε σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, με τη συμμετοχή της υφυπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη, ακτιβιστών της αναπηρίας, όπως ο Δημήτρης Αντωνίου, γονιών παιδιών με αναπηρία, φυσιάτρων από κέντρα αποκατάστασης και του σκηνοθέτη της ταινίας «Μέχρι τη Θάλασσα» Μ. Γκαστίν ,που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στο νοσοκομείο ΚΑΤ της Αθήνας και προβλήθηκε στο τέλος της ημερίδας. Σε παρέμβασή του, ο πρωταγωνιστής της ταινίας, Γρηγόρης Χρυσικός, απόφοιτος της ΑΣΟΕΕ και άτομο με αναπηρία (μετά από μια βουτιά στη θάλασσα) απάντησε σε ερωτήσεις και προβληματισμούς μαθητών, και καταχειροκροτήθηκε από όλους.

Τι προτείνουν μαθητές λυκείων
ti-proteinoun-mathites-deka-sxoleia2
Οι μαθητές από δέκα σχολεία της κεντρικής Μακεδονίας δεν παρακολούθησαν μόνο την ημερίδα του ΙΣΘ την οποία παρουσίασε αφιλοκερδώς ο Γιώργος Μαυρίδης, αλλά συμμετείχαν με ερωτήσεις και προτάσεις. Μεταξύ άλλων, ζήτησαν «τη δια νόμου προσβασιμότητα σε όλα τα σχολεία, στους αθλητικούς χώρους, στις δημόσιες υπηρεσίες (δηλαδή να θεσπιστεί νόμος που θα τιμωρεί όσους καθημερινά εμποδίζουν τη διέλευση των ατόμων με αναπηρία σε πεζοδρόμια και στο δημόσιο χώρο γενικότερα)». Επίσης, ζήτησαν ράμπες, ή ανελκυστήρες σε χώρους θεαμάτων και τέχνης, στα μέσα μαζικής μεταφοράς (αστικά, υπεραστικά, πλωτά, εναέρια) καθώς και την εξασφάλιση περισσότερων θέσεων στάθμευσης για τα άτομα με αναπηρία.
Οι μαθητές μίλησαν για την επαγγελματική ένταξη των ατόμων με αναπηρία, η οποία θα διευκολυνόταν από τη δημιουργία ειδικών λεωφορείων και ειδικών θέσεων στα μέσα μεταφοράς. Τόνισαν ότι απαιτείται επαγρύπνηση δημοτικών υπηρεσιών για χαλασμένες πινακίδες, ράμπες, δρόμους, καθώς επίσης και βελτίωση διαδρομών αρχαιολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος (π.χ. στην Ακρόπολη δεν μπορεί να ανέβει ένα αμαξίδιο, διότι το αναβατόριο δεν λειτουργεί).
Τέλος, έκαναν έκκληση για περισσότερες συζητήσεις και εκδηλώσεις, όπως αυτή που εγκαινίασε ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης, ώστε να καταρριφθούν στερεότυπα και προκαταλήψεις για τα άτομα με αναπηρία.
Στις σχολικές ομάδες εργασίας για θέματα αναπηρίας, συζητήθηκε και η μέριμνα για μόρφωση και επαγγελματική κατάρτιση, και κυρίως η διεύρυνση της δυνατότητας φοίτησης σε “κανονικά” σχολεία με την κατάλληλη στήριξη. Είναι απαραίτητη η δημιουργία, όπως τονίστηκε, για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης μετακίνησης χωρίς συνοδεία, όχι μόνο σε χώρους εκπαίδευσης και εργασίας, αλλά και σε καταστήματα, χώρους ψυχαγωγίας κ.α.ti-proteinoun-mathites-deka-sxoleia3
Ακόμη, θα μπορούσε να υπάρχει ηχητικό σήμα σε όλες τις διαβάσεις πεζών και στις στάσεις των λεωφορείων, που θα ειδοποιεί την άφιξη τους και απομάκρυνση των τραπεζοκαθισμάτων από τα πεζοδρόμια, ώστε το πλάτος τους να επιτρέπει την διέλευση ατόμων με αμαξίδια.
Οι ομάδες των δέκα σχολείων πρότειναν, επίσης, τη λειτουργία ενός τηλεφωνικού κέντρου στον Δήμο ή την Περιφέρεια, όπου θα αναφέρονται προβλήματα που προκύπτουν, π.χ. σπασμένα πλακάκια στις διαδρομές για τους τυφλούς, ρίζες δέντρων που δημιουργούν εμπόδια, κατάληψη πεζοδρομίου σε σημείο που το καθιστά αδιάβατο για αμαξίδια κ.λπ.
Για τη δε επαγγελματική ένταξη των ατόμων με αναπηρία, θα έπρεπε, όπως είπαν οι μαθητές, να δοθούν κίνητρα σε ιδιωτικές επιχειρήσεις για την πρόσληψη τους. Τα παιδιά επεσήμαναν τον ρόλο των οικογενειών που στηρίζουν τα άτομα με αναπηρία, αλλά και την ευθύνη της πολιτείας να τις στηρίξει με τη σειρά της οικονομικά, αλλά κυρίως ψυχολογικά, με συμβουλευτική υπηρεσία σε καθημερινή βάση.

Ενταξιακό-συμπεριληπτικό σχολείο χωρίς διακρίσεις
Η υφυπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη μίλησε για εκπόνηση μιας εθνικής στρατηγικής από την πλευρά της κυβέρνησης μαζί με τους θεσμικούς εκπροσώπους των ατόμων με αναπηρία, ενώ ταυτόχρονα έκανε λόγο για αλλαγές στην προσβασιμότητα των σχολείων (ράμπες, τουαλέτες κ.α.) και μιας συμπεριληπτικής εκπαίδευσης (ψηφιακή προσβασιμότητα κ.α).
ti-proteinoun-mathites-deka-sxoleia4Ο περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας Aλέξανδρος Κόπτσης τόνισε ότι «η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας στηρίζει ένα ενταξιακό-συμπεριληπτικό σχολείο, στο οποίο θα έχουν θέση όλοι οι μαθητές χωρίς καμία διάκριση. Η ένταξη αφορά όλες εκείνες τις προσπάθειες που αποσκοπούν στην κοινή φοίτηση των μαθητών με και χωρίς ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στο ίδιο σχολικό πλαίσιο, στη διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων ανεξαιρέτως των μαθητών στο εκπαιδευτικό αγαθό και στην υπερπήδηση εμποδίων και προκαταλήψεων απέναντι στον μαθητή με ειδικές ανάγκες. Για να μπορέσει να υπάρξει ένα σχολείο με ένταξη, χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούν οι αξίες και οι στόχοι της εκπαίδευσης, θέτοντας ως βασικούς και κύριους στόχους, την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, τον σχεδιασμό ενός νέου αναλυτικού προγράμματος σπουδών, την αλλαγή της υπάρχουσας εκπαιδευτικής δομής, τη δημιουργία ενός μοντέλου ίσων ευκαιριών και δικαιωμάτων και την κατάργηση της προκατάληψης που υπάρχει και την οριοθέτηση της διαφορετικότητας».
Ο Δημήτρης Αντωνίου, ακτιβιστής με έργο στην ευαισθητοποίηση γύρω από τα τροχαία ατυχήματα και την οδική συμπεριφορά, επεσήμανε ότι «Μια βασική δυσκολία είναι η (μη) στήριξη της πολιτείας. Φυσικά η μετακίνηση, η πρόσβαση σε παροχές υγείας και τα ταξίδια. Θα πρέπει να πάρω γύρω στα δέκα τηλέφωνα για να μπορέσω να πάω οπουδήποτε. Θα πρέπει να εξασφαλίσω ότι θα έχω κάποιο βοηθό, αν υπάρχει αυτοκίνητο που μπορεί να με μεταφέρει σε κάποιον χώρο, να εξακριβώσω αν υπάρχει ράμπα και πολλά ακόμη». Απαντώντας σε ερωτήσεις μαθητών για το κουράγιο και τη δύναμη του χαρακτήρα του, ύστερα από το ατύχημα που τον καθήλωσε στο αμαξίδιο, είπε: «Με ρωτούν συχνά πού βρήκα την αισιοδοξία και κάνω ό,τι κάνω. Τους απαντώ… πουθενά! Δημιούργησα εγώ την αισιοδοξία, δεν την περίμενα από κανέναν άλλον».
Oι φυσιάτροι και επιστημονικοί διευθυντές κέντρων αποκατάστασης Λ. Μπάκας, Γ. Μέλλος και Ειρήνη Μούζα, που συμμετείχαν στην ημερίδα του ΙΣΘ, απάντησαν σε ερωτήσεις μαθητών και τόνισαν ότι «η αποκατάσταση είναι εκπαίδευση, είναι ταξίδι, είναι ομάδα, είναι… μαζί. Είναι συναίσθημα και ενσυναίσθηση. Έχει οργή και θλίψη, ελπίδα και αποδοχή. Έχει σωματική, ψυχολογική και κοινωνική διάσταση. Όμως η αναπηρία έχει νόημα μόνο σε συνάρτηση της βλάβης με το περιβάλλον. Η προσβασιμότητα δεν αφορά μόνο τους αρχιτεκτονικούς περιορισμούς, αλλά όλες τις πτυχές της ζωής και της καθημερινότητας. Μπορεί να εξασφαλιστεί και να βασιστεί κυρίως  στη διαμόρφωση αυτής της κουλτούρας,  που σέβεται και αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα».
Την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας εκπροσώπησε η αντιπεριφερειάρχης Β. Πατουλίδου και τον δήμο Θεσσαλονίκης η αντιδήμαρχος παιδείας Δ. Ακριτίδου.
Τις εργασίες της ημερίδας παρακολούθησε ο αντιδήμαρχος πολιτικής προστασίας του δήμου Καλαμαριάς Δ. Μουρατίδης και ο βουλευτής της ΝΔ Στράτος Σιμόπουλος.