Βαγγέλης Παπαδάκης: «Ο Ανατόλ αποτελεί την απόλυτη φαντασιακή εικόνα κάθε άντρα»

anatol_big

Έχει ένα δύσκολο έργο: να υπηρετήσει έναν ρόλο που πέρυσι μάγεψε πολλούς, στην παράσταση «Ανατόλ – Η μάχη των φύλων». Και όχι οποιονδήποτε ρόλο. Τον πρωταγωνιστικό. Αν, όμως, κρίνει κανείς από τον ενθουσιασμό, την ευαισθησία, αλλά και τη βαθιά κατανόηση του χαρακτήρα του Ανατόλ που επιδεικνύει ο Βαγγέλης Παπαδάκης, αν δεν δεις φέτος την παράσταση στο Θέατρο Άλμα, θα χάσεις…

συνέντευξη στη Μαρία Λυσάνδρου  

Το «Ανατόλ – Η μάχη των φύλων» είναι μια πολύ επιτυχημένη παράσταση, η οποία ανεβαίνει φέτος για δεύτερη χρονιά. Ποια τα συναισθήματα για έναν ηθοποιό που έρχεται να ενσωματωθεί σε έναν ήδη υπάρχοντα επιτυχημένο θίασο;
Απίστευτη χαρά, ενθουσιασμός και ικανοποίηση, γιατί βρίσκομαι δίπλα σε τόσο αξιόλογους συναδέλφους που εκτιμώ βαθιά και μέσα από τους οποίους εξελίσσομαι καθημερινά σαν καλλιτέχνης. Αλλά, ταυτόχρονα, αγωνία και ευθύνη ως προς το τελικό αποτέλεσμα, ώστε να έχει η παράσταση την ποιότητα, τη φινέτσα και την καλλιτεχνική αρτιότητα της προηγούμενης χρονιάς.

Ας το δούμε λιγάκι ψυχαναλυτικά το θέμα… Πόσο κοντά στον Ανατόλ είναι η ιδιοσυγκρασία του μέσου άνδρα; Κάθε γυναίκα είναι και πρόκληση;
Ο Ανατόλ αποτελεί την απόλυτη φαντασιακή εικόνα κάθε άντρα. Είναι ελεύθερος. Μπον βιβερ. Φλερτάρει ασύστολα, χωρίς κανέναν ενδοιασμό ή ηθική συστολή. Χωρίς δεύτερες σκέψεις. Ζει την κάθε στιγμή στο πιο ακραίο της σημείο απόλαυσης. Δεν κάνει τίποτα στην ζωή του, πέρα από το να τη ρουφάει με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Και, φυσικά, η κάθε γυναίκα είναι η κινητήριος δύναμη ζωής. Μια νέα πρόκληση. Ακόμα μια στιγμή που θα κρατήσει αιώνια. Όλα αποβλέπουν στην κατάκτησή της.
Μέσα μας, λοιπόν, πιστεύω πως κατοικεί αυτή η εικόνα του άντρα, που όλοι θα θέλαμε να είμαστε. Και όσοι δεν είμαστε, είναι επειδή το κοινωνικό μας πλαίσιο μάς υποδεικνύει διαφορετικά.

«Η μάχη των φύλων», λέει ο τίτλος. Στην ιστορία αυτή, τελικά, ο Ανατόλ κερδίζει ή χάνει; Πού έχεις καταλήξει;
Φυσικά κερδίζει. Ενδεχομένως χάνει τη μάχη με την εκάστοτε γυναίκα, γιατί στη μάχη των φύλων ματαιώνονται συνήθως και τα 2 φύλα (ποιος αγαπάει περισσότερο, ποιος πρόδωσε λιγότερο, ποιος απάτησε κ.λπ.), αλλά έχει κερδίσει τον χρόνο.
Έχει ζήσει πολλαπλές αιωνιότητες. Έχει μετατρέψει τη ζωή σε μια μαγική συνθήκη ύπαρξης. Υπάρχει αστερόσκονη που τον περιβάλλει διαρκώς. Δεν βιώνει απώλεια. Τα πάντα είναι αφορμή για ένα νέο ταξίδι σε άγνωστα μέρη και αισθήσεις.

anatol2

Πώς είναι να συμπρωταγωνιστεί κανείς με την ίδια γυναίκα, που όμως σε κάθε σκηνή είναι “άλλη”; Τι ιδιαιτερότητες έχει αυτή η συνθήκη;
Το ερώτημα είναι πώς είναι να συμπρωταγωνιστείς με την Τζούλη Σούμα, που υποδύεται τους 7 γυναικείους ρόλους τόσο καταπληκτικά; Είναι ευλογία. Είναι υποκριτικό τέρας. Πρέπει να διευρύνω το υποκριτικό μου μέγεθος δίπλα της – και, φυσικά, δίπλα και στην άλλη υποκριτική διάνοια, τον Πέρη Μιχαηλίδη.
Η ερμηνεία της Τζούλης σε κάθε ρόλο είναι τόσο πλήρης, που αυτόματα με καθοδηγεί και μένα να αλληλεπιδρώ μαζί της μέσα από διαφορετικές πτυχές του Ανατόλ. Αυτή ακριβώς η αλληλεπίδραση δημιουργεί, τελικά, έναν χαρακτήρα του Ανατόλ πολυπρισματικό.

Υπάρχει κάποιος από τους χαρακτήρες που υποδύεται η Τζούλη Σούμα, ο οποίος να σε γοητεύει περισσότερο; Και, αν ναι, ποιος;
Η Γκαμπριέλα. Είναι σαν να έχει βγει από κάποιο ρώσικο μυθιστόρημα του 19ου αιώνα. Είναι μια γυναίκα της υψηλής κοινωνίας, που μέσα από την ταύτισή της με τα ήθη και τα έθιμα της τάξης της δεν κατάφερε να απελευθερώσει το πάθος της για ζωή και έρωτα. Είναι μια αναρχική ψυχή μέσα σε ένα υπέρκομψο αστικό περιτύλιγμα, ιδιαιτέρως γοητευτική.

Την παράσταση την είδε πολύς κόσμος πέρυσι. Τι να πούμε στους υπόλοιπους που δεν την έχουν δει; Γιατί να έρθουν στο Θέατρο Άλμα φέτος;
Γιατί ο Σνίτσλερ έχει γράψει ένα μικρό αριστούργημα πάνω σε αυτή την παθιασμένη αναζήτηση του έρωτα και της αγάπης, με μια χιουμοριστική και ανάλαφρη διάθεση, γεμάτη από χαρά της ζωής, αλλά και πόνο, τα οποία ο Γιάννης Βούρος έχει αναδείξει τρομερά μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του και την άρτια αισθητική του.
Γελάμε πολύ. Συγκινούμαστε ενίοτε.

ΙΝFO
«Ανατόλ – Η μάχη των φύλων», του Άρθουρ Σνίτσλερ
Από τις 15 Οκτωβρίου, έως τις 6 Νοεμβρίου
Δευ 20:00 – Τρ 20:00 – Τε 19:00
Πρωταγωνιστούν: Πέρης Μιχαηλίδης, Τζούλη Σούμα, Βαγγέλης Παπαδάκης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Βούρος

Θέατρο Άλμα
Ακομινάτου 15, Αθήνα
Τηλ.: 210-5220100
Εισιτήρια: 15 ευρώ (κανονικό), 12 ευρώ (φοιτητικό, ΑΜΕΑ, ανέργων, άνω των 65), 5 ευρώ (ατέλεια)