Τίνα Μιχαηλίδου: «Κάποιες κοπέλες μαθαίνουν από τους χωρισμούς τους και κάποιες όχι»

Είναι Relationship Blogger. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι γράφει για θέματα σχέσεων, για αισθηματικά προβλήματα, για χωρισμούς, για “πρώην” και “επόμενους”. Η Τίνα Μιχαηλίδου κυκλοφορεί το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο «Και μη Χειρότερα», και μας δίνει μια γεύση από τα όσα παρουσιάζει στις σελίδες του.

συνέντευξη στη Μαρία Λυσάνδρου

«Και μη Χειρότερα»: Ένα βιβλίο για 11 γυναίκες που κατάφεραν να ξεπεράσουν τους “πρώην”. Από πού άντλησες υλικό για τις 11 αυτές ιστορίες;
«Και μη Χειρότερα!», λοιπόν… Να σου πω ότι το υλικό το άντλησα κυρίως από τους δικούς μου χωρισμούς, αλλά και από χωρισμούς φίλων ή από ιστορίες που άκουγα στην τηλεόραση. Έκανα μια μίξη, και ιδού το αποτέλεσμα!
Βέβαια, στην αρχή δεν το είχα σκεφτεί ως 11 ιστορίες, αλλά ως μια ιστορία. Στην πορεία, όμως, ανακάλυψα πως θα ήταν πιο ωραίο να το κάνω μικρές ιστορίες. Μεταξύ αυτών υπάρχει και μια δική μου, αυτούσια ιστορία, η οποία θα μπορούσα να σου πω ότι είναι μια δική μου κατάθεση ψυχής, όπου μιλάω και για το θέμα υγείας του μπαμπά μου, αλλά και για την κατάθλιψη που πέρασα.
Ουσιαστικά, ήταν η συνέχεια του blog μου και κάτι που ήθελα χρόνια να γίνει. Αλλά σε όλα τα πράγματα πρέπει να υπάρχει το σωστό timing…

Είσαι relationship blogger. Αλλά είσαι και τόσο νέα, που δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω πώς τα καταφέρνεις να γράφεις για τέτοιες ιστορίες που συνήθως προϋποθέτουν να έχεις ζήσει πολλά, να έχεις πονέσει, να έχεις πέσει, να έχεις ξανασηκωθεί… Πρόλαβες να ζήσεις κάποια από όλα αυτά;
Κοίτα, δεν είμαι και 18, είμαι 31 πλέον. Νομίζω ότι τα χαστούκια, αλλά και τα μαθήματα που πήρα όλα αυτά τα χρόνια, ήταν αρκετά για να ξεκινήσω να γράφω για σχέσεις. Και νομίζω πως ακόμα έχω να μάθω πολλά… Το κακό είναι πως, όταν είσαι μικρή/ός, βιάζεσαι να μεγαλώσεις και θες να τα ζήσεις όλα γρήγορα. Μετά τρως τα μούτρα σου και αναρωτιέσαι γιατί βιαζόσουν να μεγαλώσεις. Εγώ, ακόμα και τώρα, θυμώνω με την Τίνα που βιαζόταν να μεγαλώσει, διότι η κάθε ηλικία έχει τις δικές της χάρες και όλα θέλουν τον χρόνο τους.
Φαντάσου ότι, στους δύο πρώτους χωρισμούς μου, επειδή δεν ήξερα τι εστί χωρισμός, έκλαιγα με μαύρο δάκρυ, κοίταζα το ταβάνι, έτρωγα παγωτό και το συνδύαζα μια στο τόσο με vodka και πολύ Γιάννη Πλούταρχο. Πολύ πόνος, πολλά δάκρυα, πολλή κατάθλιψη. Το αποτέλεσμα; Το πήρα απόφαση πως δεν αξίζει να χαραμίζομαι για λάθος σχέσεις. Στις επόμενες σχέσεις μου, όταν έβλεπα ότι κάτι δεν μου άρεσε, την ίδια κιόλας στιγμή τους έστελνα στη μανούλα τους και δεν έκλαιγα ούτε για ένα λεπτό. Οι χωρισμοί μου με σκλήρυναν, με έκαναν να φιλοσοφώ τα πράγματα και να μη ζω στο ροζ συννεφάκι που είχα φτιάξει.
Ο πιο σημαντικός λόγος, όμως, που ήθελα να ασχοληθώ με τις σχέσεις, ήταν γιατί ήθελα να ασχοληθώ με τις πληγωμένες καρδιές. Ήθελα να κάνω τους ανθρώπους να χαμογελάσουν ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές τους. Ελπίζω να το κατάφερα αυτό.

Παρακολουθώντας την κίνηση στο blog σου, πού καταλήγεις: Ποιο θέμα διαβάζεται περισσότερο από τις «πληγωμένες καρδιές», τελικά; Το πώς να ξεπεράσουν τον πρώην; Το πώς να τον ξανακερδίσουν; Το πώς να τον εκδικηθούν (είτε εκείνον, είτε τη… νυν);
Το πώς να ξεπεράσουν τον πρώην και πώς να τον εκδικηθούν. Λίγες είναι εκείνες οι πληγωμένες καρδιές που θέλουν να γυρίσουν ξανά στον πρώην, γιατί καταλαβαίνουν πως, και να γυρίσουν, τίποτε δεν θα είναι το ίδιο. Προτιμούν να προχωρήσουν τη ζωή τους παρακάτω, κι αυτό είναι θετικό.
Όσον αφορά την εκδίκηση, εντάξει, όλες θέλουμε να εκδικηθούμε τον πρώην ή τη νυν του, αρκεί όμως να μην υπάρχουν άσχημες καταλήξεις. Βέβαια, επειδή εγώ έχω ξεπεράσει αυτή την ηλικία και το σκεπτικό «α, επειδή με πλήγωσε, πρέπει και εγώ να τον πληγώσω», θεωρώ πως πρέπει ο καθένας να παίρνει τον δρόμο του όταν χωρίζει. Πρέπει να κάνεις μια συζήτηση με τον εαυτό σου, να βλέπεις τα λάθη σου, να μαθαίνεις από αυτά, και να συνεχίζεις τη ζωή σου με την επόμενη σχέση σου.

Ποια είναι η γνώμη σου: Μαθαίνουμε από τους χωρισμούς μας; Ή, όσο κι αν πονέσουμε, πάντα καταλήγουμε να κάνουμε τις ίδιες επιλογές και τα ίδια λάθη;
Εγώ προσωπικά έχω μάθει από τα λάθη μου και δεν κάνω ποτέ τις ίδιες επιλογές. Προσπαθώ να επιλέγω με βάση τη λογική και όχι το συναίσθημα. Σκληρό αυτό που λέω, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Μπορώ να σου πω ότι το ένστικτό μου, αλλά και η διαίσθησή μου, με έχουν γλιτώσει από πολλές καταστάσεις. Ίσως να σου ακούγεται παράλογο, αλλά όλες οι γυναίκες ακούμε μια φωνούλα μέσα μας, που μας λέει «μπας και δεν είναι έτσι όπως μας τα λέει»;
Γενικά, όμως, παρατηρώ ότι κάποιες κοπέλες μαθαίνουν από τους χωρισμούς τους και κάποιες όχι. Καλό είναι, όμως, να μαθαίνουμε από τα λάθη μας, ώστε στην πορεία να βρούμε τον σωστό σύντροφο που θα μας αγαπάει πραγματικά.

Μίλα μου λίγο για τον τίτλο του βιβλίου. Είναι, τελικά, το συμπέρασμα των 11 ιστοριών που θα διαβάσουμε ή απλά θες να μας δώσεις κουράγιο;
Ο τίτλος ήταν το μεγάλο αγκάθι για εμένα (γέλια), γιατί προσπαθούσα να βρω τον κατάλληλο. Τελικά, τον σκεφτήκαμε μαζί με τη φίλη μου Σοφία Αλεξίου, και ιδού το αποτέλεσμα.
Κοίτα να δεις, έχει 2 πτυχές: Και να δώσω κουράγιο θέλω, αλλά είναι και το συμπέρασμα των 11 ιστοριών που θα διαβάσετε!

Πού βρίσκουμε, λοιπόν, το βιβλίο σου;
Το βιβλίο μου το βρίσκετε σε όλα τα βιβλιοπωλεία, αλλά και στον εκδοτικό μου οίκο «24 Γράμματα» (https://24grammata.com/product/328/). Αν μας το επιτρέψει ο κορονοϊός, ελπίζω να γίνει και κάποια βιβλιοπαρουσίαση είτε στην Αθήνα, είτε στην Κύπρο. Είναι κάτι που το θέλω πολύ και ανυπομονώ να γίνει, γιατί πιστεύω ότι θα περάσουμε καλά, θα κλάψουμε, αλλά και θα γελάσουμε με την ψυχή μας.

* Ποια είναι η Τίνα Μιχαηλίδου
Γεννήθηκα στη Λευκωσία της Κύπρου. Τελείωσα το Αρσάκειο Ψυχικού και σπούδασα αρχικά Κοινωνική Θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και στη συνέχεια Βοηθός Νοσηλευτή στο ΙΕΚ του ΓΝΑ «Γεώργιος Γεννηματάς», στην ειδικότητα των Ειδικών Παθήσεων (Νευρολογία – Ψυχιατρική).
Εδώ και 8 χρόνια γράφω για σχέσεις και με κατατάσσουν στην κατηγορία της Relationship Blogger, καθώς έχω συνεργαστεί με μεγάλα site σε Ελλάδα και Κύπρο.



Abbvie
GSK
BMS