Γυμναστική στην καραντίνα
Όταν ξανα-ανακαλύπτεις (μέχρι και) την Τζέιν Φόντα

Άλλαξε η καραντίνα τις γυμναστικές μας συνήθειες; Η απάντηση, νομίζω, δεν μπορεί, παρά να είναι μία: Ναι. Και, σίγουρα, άλλαξε την αντίληψή μας γύρω από το θέμα “γυμναστική”.

της Λίλας Σταμπούλογλου

Κατ’ αρχάς, η καραντίνα ενίσχυσε τα κίνητρα που μας ωθούν να βάλουμε αθλητικά και φόρμα, και να ασκήσουμε το σώμα μας – κι αυτό ήταν το πρώτο βήμα. Το δεύτερο ήρθε μόνο του, αβίαστα. Ανακαλύψαμε τα οφέλη της άσκησης ή, μάλλον, τα εκτιμήσαμε περισσότερο.

Και πώς ασκούμεθα, αλήθεια; Άλλαξε κάτι σ’ αυτό;
Προφανώς, τα δεδομένα της πανδημίας υπήρξαν καταλυτικά ως προς το τι άσκηση επιλέγουμε. Το πρώτο που ανακαλύψαμε ήταν το τρέξιμο και το περπάτημα. Ή, έστω, το περπάτημα μ’ ένα καφέ στο χέρι. Το τρέξιμο το είχαμε ανακαλύψει και πριν. Δεν είναι λίγοι οι Έλληνες που τρέχουν συστηματικά. Και η μόδα των Μαραθωνίων, που πολύ συχνά οργανώνονται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, σε κάθε σημείο της χώρας και για ποικίλους λόγους, έπαιξε ρόλο στο ρίζωμα αυτής της συνήθειας στη ζωή πολλών συμπολιτών μας.
Δεν είναι το ίδιο, όμως. Στην καραντίνα, η άθληση εκτός σπιτιού πέρασε μέσα στη νέα καθημερινότητα ως διέξοδος. Η «μετακίνηση 6» αποδείχτηκε το πιο γλυκό κλειδί του εγκλεισμού μας. Μια πόρτα που μπορούμε να την ανοίξουμε όποτε θέλουμε, για να βγούμε και να ξεσκάσουμε, αλλά και για να χαλαρώσουμε από την πίεση που οι συνθήκες ασκούν στην ψυχολογία μας.
Δεν είναι ότι όλοι βγαίνουμε και τρέχουμε, βεβαίως. Είπαμε, το περπάτημα με τον καφέ στο χέρι είναι μάλλον η πιο συνηθισμένη εικόνα που έχουμε από τους δρόμους και τα πάρκα των τελευταίων μηνών. Ακόμα κι αυτό, όμως, είναι καλύτερο απ’ το να κάθεσαι στον καναπέ σου. Τον οποίο, μεταξύ μας, πριν την πανδημία και τις καραντίνες, επιλέγαμε πολύ συχνότερα έναντι μιας βόλτας για τρέξιμο ή περπάτημα.

Η πανδημία μάς έφερε λίγο πιο κοντά στο Διαδίκτυο και τις νέες τεχνολογίες. Και όπως τα χρησιμοποιήσαμε για να δουλέψουμε και να εκπαιδευτούμε, να δούμε θέατρο και να μιλήσουμε με τους φίλους μας, έτσι τα χρησιμοποιήσαμε και για να γυμναστούμε. Οι ειδικοί της γυμναστικής μπήκαν σπίτι μας. Ανακαλύψαμε άπαντα τα περί άσκησης στο YouTube, ακόμα και τα vintage βίντεο της Τζέιν Φόντα. Γυμναστήκαμε με κάθε fitness influencer που μας έκανε κλικ και γραφτήκαμε στην τάξη pilates που έκανε η γυμνάστριά μας στο Zoom. Ανακαλύψαμε, επίσης, τις πλατφόρμες για γυμναστική και γενικότερη ευεξία, και δημιουργήσαμε το μικρό μας, ιδιωτικό γυμναστήριο στο σπίτι, παραγγέλνοντας βαράκια, σχοινάκια, ποδήλατα, διαδρόμους και ό,τι άλλο θεωρήσαμε ότι πηγαίνει στη fitness ιδιοσυγκρασία μας.
Ή δεν αγοράσαμε τίποτα και απλά κάναμε γυμναστική με τη βοήθεια μιας καρέκλας και δύο μπουκαλιών με νερό. Εκεί έξω, άλλωστε, στον θαυμαστό κόσμο του Διαδικτύου, υπάρχουν κυριολεκτικά τα πάντα. Άπειρες προτάσεις για να γυμναστείς. Ακόμα και βίντεο αερόμπικ με μουσικές από μιούζικαλ!

Θα μου πείτε, και πριν την πανδημία υπήρχαν όλα τα παραπάνω. Και πριν μπορούσες να γυμναστείς στο σπίτι μέσω Διαδικτύου, να κατεβάσεις apps, να ακολουθήσεις το πρόγραμμα των fitness influencers. Ναι, μόνο που τώρα, εν μέσω καραντίνας, στεκόμαστε με περισσότερη συνέπεια απέναντι σ’ όλα αυτά. Κι αν κάποτε μπαίναμε συχνά-πυκνά στον πειρασμό να προδώσουμε το φυσικό μάθημα pilates γιατί βαριόμασταν φρικτά να πάμε, τώρα το προδίδουμε λιγότερο. Όχι μόνο γιατί το έχουμε μ’ ένα πάτημα κουμπιού στην οθόνη, μέσα στο σπίτι μας. Αλλά και γιατί, τώρα πια, αναγνωρίζουμε το γεγονός ότι μας κάνει καλό. Κι έχουμε τόση ανάγκη από πράγματα που μας κάνουν καλό! Αφήστε που η διαδικτυακή τάξη μάς δίνει και μια αίσθηση επικοινωνίας κανονικής ζωής, μια επαφή με άλλους ανθρώπους, έστω και εικονική.

Κάτι καλό συμβαίνει με την άσκηση παγκοσμίως στην πανδημία, κι αυτό φαίνεται από πολλά πράγματα. Ένα απ’ αυτά είναι το γεγονός ότι οι πωλήσεις γυμναστικού εξοπλισμού έχουν σημειώσει μεγάλη αύξηση. Ένας συντάκτης άρθρου στο Business Insider ανέφερε, μέσα στο καλοκαίρι που μας πέρασε, ότι του ήταν δύσκολο να παραγγείλει βαράκια. Τον πιστεύω, πριν λίγες μέρες ήθελα κι εγώ να αγοράσω, κι έπρεπε να περιηγηθώ σε τρία-τέσσερα διαδικτυακά καταστήματα για να βρω – ήταν όλα τα βαράκια εξαντλημένα. Εκείνος ήταν στον Καναδά, εγώ στην Ελλάδα. Τα βαράκια δεν ήταν, όμως, πουθενά.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα fitness apps. Αν κάποτε αφορούσαν κατά κύριο λόγο πιο fitness-friendly ανθρώπους, τώρα αφορούν ένα πιο ευρύ κοινό, που βρίσκει λόγο να τα κατεβάσει. Και, για του λόγου το αληθές, διάφορες μετρήσεις έχουν δείξει ότι τα downloads αυτών των εφαρμογών έχουν αυξηθεί περίπου κατά 47% φέτος! Τρελή ζήτηση σημείωσαν και τα ποδήλατα. Λογικό. Είναι το απόλυτο όχημα της «μετακίνησης 6» κι αυτά!


Ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία: η πανδημία άλλαξε τη σχέση μας με την άσκηση. Γυμναζόμαστε όμως περισσότερο, εν τέλει;


Ας μη γελιόμαστε, δεν είναι ότι ξαφνικά έχουμε γίνει μαραθωνοδρόμοι, ούτε αθλητές, ούτε καν αθλητικοί τύποι. Κι αν πήραμε κολάν και ειδικά αθλητικά, κι αν καταφέραμε και βρήκαμε βαράκια, μετά από άπειρο διαδικτυακό ψάξιμο, κι αν βάλαμε τον διάδρομο στο δωμάτιο, το πιθανότερο είναι ότι φοράμε τα αθλητικά για να κάνουμε τρεις γύρους στο τετράγωνο, σηκώνουμε τα βαράκια για πέντε ασκήσεις το πρωί και ανεβαίνουμε στον διάδρομο για ένα τέταρτο. Το περιγράφει πολύ ωραία η Λόρα Νούναν, στο άρθρο της με τίτλο «Το έξτρα μίλι», στους Financial Times. Ξεκίνησα, λέει, να τρέχω είκοσι μίλια στη Νέα Υόρκη και, όσο περνούσε ο καιρός, έτρεχα όλο και λιγότερο. Στο τέλος, κατέληξα να πηγαίνω τρέχοντας μερικά τετράγωνα και μετά να καταλήγω στο πάρκο, όπου με περίμεναν φίλοι να πιούμε καφέ. Το θέμα, όμως, είναι ότι μόλις ξυπνούσα έβαζα αθλητικά κι έβγαινα για τρέξιμο. Έβγαινα.
Κι αυτό, μάλλον, θα πρέπει να κρατήσουμε, όπως το λέει εύστοχα η Νεοϋορκέζα αρθρογράφος. Εκείνο που άλλαξε η πανδημία είναι ότι μας έγινε συνήθεια να φοράμε τα αθλητικά μας και να βγαίνουμε για άσκηση. Ή να μπαίνουμε για άσκηση σε μια διαδικτυακή πλατφόρμα. Μας έγινε συνήθεια να ξυπνάμε και να αρπάζουμε το βαράκι, έστω κι αν στο δεκάλεπτο το παρατάμε. Σημασία έχει ότι το αρπάζουμε.

Αυτό που κατάφερε η πανδημία, εν τέλει, είναι να βάλει την άσκηση στη ρουτίνα περισσότερων ανθρώπων και να την κάνει μέρος των συνηθειών που κάνουν σχεδόν αντανακλαστικά κάθε μέρα. Κι αυτή είναι μια σημαντική κατάκτηση.

Υ.Γ.: Το αν θα την αφήσουμε μόλις ο εφιάλτης τελειώσει, είναι ένα άλλο θέμα.



Abbvie