Smirting
Ο έρωτας στα χρόνια της απαγόρευσης

“Ο Δ. βγαίνει με κάποια”, μου είπε η κοινή μας φίλη στο τηλέφωνο. “Τη γνώρισε σ’ ένα μαγαζί που είχε πάει. Βασικά, είχαν βγει και οι δύο έξω για τσιγάρο, της έδωσε φωτιά και ξεκίνησε το ειδύλλιο. Φουλ έρωτας λέμε!”.

της Λίλας Σταμπούλογλου

Και, κάπως έτσι, μπήκε το smirting στη ζωή μας. “Smirting”, κατά το “Μπραντζελίνα”, από τον συνδυασμό των λέξεων smoking και flirting. Aka καπνίζεις και φλερτάρεις. Μια νέα μορφή φλερτ, την οποία έφερε η απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς δημόσιους χώρους, και εκτυλίσσεται έξω από τα μαγαζιά, εκεί όπου οι καπνίζοντες θαμώνες συνωστίζονται για να ξεχαρμανιάσουν.
Λίγο να περπατήσεις στις πλατείες και τα κεντρικά πολυσύχναστα σημεία, θα δεις αυτά τα μικρά πλήθη έξω από τις καφετέριες και τα μπαρ. Κάθονται παρέες-παρέες και ανταλλάσσουν κουβέντες, χαμόγελα και αναπτήρες. Δεν αγνοούν ο ένας τον άλλο, γιατί είναι “συνωμότες” και ομοιοπαθείς, κι αυτό τους κάνει περισσότερο δεκτικούς στην επικοινωνία.
Είναι θέμα ψυχολογίας, όπως λένε και οι ειδικοί. Όταν βρίσκεσαι εξοστρακισμένος σε μια αρνητική κατάσταση, μαζί με άλλους, αισθάνεσαι μεγαλύτερη οικειότητα, ενώ ταυτόχρονα έχεις περισσότερο θάρρος να επικοινωνήσεις μαζί τους. Κι αν δεν είναι αρνητική κατάσταση το ότι πρέπει ν’ αφήσεις τη βολή και τη ζεστασιά ενός καταστήματος, και να βγεις έξω στο κρύο για να απολαύσεις την αγαπημένη σου, κακή, συνήθεια, τότε τι είναι;
Ευτυχώς, πολλά μαγαζιά έχουν φροντίσει τις εξωτερικές γωνιές τους, βάζοντας θερμαινόμενες εστίες και σημεία για να κάτσεις. Κι έτσι, ο… εξοστρακισμός γίνεται κάπως πιο υποφερτός. Βάζοντας και τον παράγοντα “φλερτ” στο παιχνίδι, μπορεί να γίνει ακόμα και ευχάριστος. Αλλά ας μη μείνουμε στο φλερτ, ας μείνουμε στην επικοινωνία. Γιατί, ουσιαστικά, όλα από εκεί ξεκινούν, από την ανάγκη και επιθυμία των ανθρώπων να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Όπως φαίνεται, αυτό συμβαίνει έξω απ’ τα μαγαζιά μεταξύ των καπνιζόντων, η επικοινωνία παίρνει φωτιά, μαζί με τα τσιγάρα τους. Κι αν ο φίλος Δ. βρήκε κοπέλα μέσα από αυτό, φαντάζομαι ότι θα έχει συμβεί και σ’ άλλους. Υποθέτω ότι, εκεί έξω, στα μεγάλα πηγαδάκια με τα σύννεφα καπνού από πάνω τους, έχουν δημιουργηθεί νέες φιλίες, νέες συνεργασίες και νέοι έρωτες.
Smirting, λοιπόν. Ήρθε και σ’ εμάς το φαινόμενο, αν και με χρονοκαθυστέρηση πολλών ετών, αφού για απαγόρευση καπνίσματος ακούγαμε, και απαγόρευση δεν βλέπαμε. Το πόσο καθυστερήσαμε, το διαπιστώνεις από την ιστορία του smirting. Τα έχει τα χρονάκια του το φαινόμενο.
Οι Ιρλανδοί, για παράδειγμα, το βίωσαν το 2004. Τότε, δηλαδή, που τέθηκε σε εφαρμογή ο νόμος της απαγόρευσης στη χώρα τους. Εκείνο το έτος, εμφανίστηκαν στον ξένο Τύπο τα πρώτα άρθρα γι’ αυτή την πρωτότυπη μορφή φλερτ.
Αν ο νόμος είχε βρει εφαρμογή στην Ελλάδα από την αρχή του, θα φλερτάραμε κι εμείς καπνίζοντας έξω από τα μαγαζιά, από το 2010 τουλάχιστον. Έπρεπε να περάσει μια δεκαετία για να αποφασίσει η Πολιτεία να κάνει τα αυτονόητα, δηλαδή να εξαγγείλει ότι θα πρέπει να τηρήσουμε την απαγόρευση σε κλειστούς δημόσιους χώρους, και να πάρει μέτρα συμμόρφωσης και τιμωρίας για τους παραβάτες. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ, θα μου πεις. Αργήσαμε, αλλά το καταφέραμε. Έτσι, τουλάχιστον, φαίνεται.
Βέβαια, δεν λείπουν και οι αναταράξεις. Είναι σωστό να καταγγείλεις στο 1142 τον διπλανό σου που καπνίζει ή τον καταστηματάρχη που δεν σέβεται τον νόμο; Οι συζητήσεις άναψαν, οι διαφωνίες φούντωσαν, και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ονόμασαν “ρουφιανιά” την κλήση. Σποραδικά άκουγες και διάφορα άλλα, ακόμα πιο σουρεαλιστικά και ανεδαφικά, σχετικά με το δικαίωμα των ανθρώπων να καπνίζουν όπου θέλουν, όποτε θέλουν, ανενόχλητα.
Τελικά, όμως, φαίνεται ότι τα πράγματα έχουν ισορροπήσει και εκείνο που κερδίζει, ευτυχώς, είναι η λογική. Τα τηλεφωνήματα έπεσαν βροχή στο 1142, επιβεβαιώνοντας ότι υπάρχει πολύς κόσμος που θέλει να πιει τον καφέ και το ποτό του χωρίς να περιβάλλεται από ντουμάνι. Και, επιπλέον, οι περισσότεροι θεωρούν σωστό ότι το δικαίωμα τού να μην εισπνέεις την τσιγαρίλα των άλλων έρχεται πρώτο και δεν τίθεται σε διαπραγμάτευση. Χρειάστηκαν μόλις μερικές βδομάδες, για να επιτευχθεί αυτό που για χρόνια έμοιαζε με άπιαστο όνειρο: πολίτες που τηρούν τους κανόνες περί καπνίσματος ευλαβικά, όπως δείχνουν και τα μέχρι τώρα στοιχεία. Τα οποία αναφέρουν, επίσης, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των καταστημάτων έχει συμμορφωθεί και δεν μπαίνει στον πειρασμό να κάνει παρατυπίες ούτε πονηριές, όπως ήταν τα καμουφλαρισμένα τασάκια που κάποτε οι μαγαζάτορες έβαζαν πάνω στα τραπέζια, κλείνοντάς σου το μάτι συνωμοτικά.
Καθαρό περιβάλλον μέσα, φλερτ και επικοινωνία απ’ έξω. Τι καλύτερο;

Για του λόγου το αληθές, η επικοινωνία που φέρνει το κάπνισμα στους εξωτερικούς χώρους των μαγαζιών, έχει γίνει άπειρες φορές σκηνή σε σειρές και ταινίες. Ξένες ως επί το πλείστον, μιας και η απαγόρευση σε άλλες χώρες ισχύει εδώ και δεκαετίες. Δεν θα ξεχάσω στα “Φιλαράκια”, την Τζένιφερ Άνιστον να προσποιείται ότι ξεκινά το κάπνισμα, προκειμένου να μπει στην παρέα της προϊσταμένης και της ανταγωνίστριας συναδέλφου της, τις οποίες βλέπει να έρχονται όλο και πιο κοντά, αφού βγαίνουν να καπνίσουν μαζί στην ταράτσα της εταιρείας τους. Αλλά και στο “Sex & the city’”, η Κάρι Μπράντσο, η καπνίστρια της παρέας, συνάντησε πολλές φορές τον έρωτα έξω από κλαμπ και εστιατόρια, καπνίζοντας ένα τσιγάρο δίπλα σε κάποιον γοητευτικό άντρα.
Σήμερα, μάλιστα, που διανύουμε εποχές που το φλερτ απειλείται με εξαφάνιση και είμαστε όλοι βυθισμένοι στις οθόνες μας, το smirting μας δίνει μια καλή αφορμή να το εξασκήσουμε ξανά.

Φίλοι καπνιστές, μην παραπονιέστε, λοιπόν. Μπορεί να χάσατε τη βολή σας, μπορεί να βγαίνετε στο κρύο και στη βροχή για τσιγάρο, αλλά εκεί έξω γίνεται παιχνίδι. “Love is in the smoking air!”, που λένε.