Όταν ο θυρεοειδής νοσεί: Περί θυρεοειδικών παθήσεων

Ο θυρεοειδής αποτελεί έναν ενδοκρινή αδένα που εκκρίνει ορμόνες, οι οποίες επιδρούν σε όλους τους ιστούς και τα όργανα του σώματος μέσω της κυκλοφορίας του αίματος.

«Ο θυρεοειδής είναι αναμφισβήτητα ο πιο δημοφιλής, ο πιο προβεβλημένος και “εκλαϊκευμένος” ενδοκρινής αδένας. Οι περισσότεροι άνθρωποι τον γνωρίζουν, και ειδικά οι γυναίκες, αφού περισσότεροι από 8 στους 10 πάσχοντες από θυρεοειδικά νοσήματα ανήκουν στο γυναικείο φύλο.

Ο φυσιολογικός θυρεοειδής αδένας είναι μικρός και πρακτικά όχι ψηλαφούμενος. Βρίσκεται στη βάση του λαιμού, μέσα στο “λακκάκι” που σχηματίζεται από την πάνω άκρη του στέρνου, τις δύο κλείδες πλαγίως και την τραχεία πίσω.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων που κάποιος μπορεί να πιάνει με τα δάχτυλα “εξογκώματα” στην περιοχή του λαιμού του, αυτά δεν είναι ο θυρεοειδής αλλά λεμφαδένες, εφήμερα αυξημένων διαστάσεων λόγω κάποιας φλεγμονής του φάρυγγα ή των δοντιών», επισημαίνει ο δρ. Χαρίλαος Κανδηλώρος, Ενδοκρινολόγος, Διαβητολόγος, Διατροφολόγος, επιστημονικός συνεργάτης Metropolitan General – διαγνωστικών κέντρων HealthSpot.

Επίσης, τις περισσότερες φορές που βλέπει κάποιος διόγκωση του λαιμού, δεν ευθύνεται ο θυρεοειδής, αλλά το υποδόριο λίπος στο πλαίσιο αρχόμενης ή εγκατεστημένης παχυσαρκίας.

Ωστόσο, υπάρχει και μια πάθηση, στην οποία εμφανίζεται διόγκωση του θυρεοειδή, η λεγόμενη «βρογχοκήλη».

Πολύ συχνά σχηματίζονται μέσα στον θυρεοειδή μικροί ή/και μεγάλοι όγκοι, οι οποίοι ονομάζονται «οζίδια» και «όζοι». Ο αδένας γίνεται ανομοιογενής, κάτι που οφείλεται σε χρόνια φλεγμονή που ονομάζεται «θυρεοειδίτιδα», γνωστή με το όνομα του Ιάπωνα ιατρού Hashimoto.

Εκτός από τις «ανατομικές» αυτές ανωμαλίες, υπάρχουν και οι «λειτουργικές». Οι πιο γνωστές είναι ο υποθυρεοειδισμός και ο υπερθυρεοειδισμός.

Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνότατος, αλλά εύκολα αντιμετωπίσιμος. Ο υπερθυρεοειδισμός, από την άλλη πλευρά, είναι ευτυχώς σπάνιος, απαιτώντας μία πιο σύνθετη θεραπεία. Πολλοί ασθενείς τον φοβούνται λόγω του γεγονότος ότι κάποιες φορές συνδυάζεται με «εξόφθαλμο», δηλαδή με πρόπτωση οφθαλμών.

«Τέλος, πολύ σπάνια, διαγιγνώσκουμε και καρκίνο του θυρεοειδή. Ευτυχώς, εάν η διάγνωση είναι έγκαιρη, ο καρκίνος αυτός είναι απόλυτα ιάσιμος και δεν υπάρχει φόβος μεταστάσεων.

Ο ενδοκρινολόγος είναι ο ενδεδειγμένος ιατρός για να εξετάσει τον ασθενή, να συστήσει τον κατάλληλο αιματολογικό και υπερηχογραφικό έλεγχο, αλλά και τη θεραπεία σε κάθε θυρεοειδική πάθηση», καταλήγει ο δρ. Κανδηλώρος.