Βασίλης Ντούνης | Ένας κορυφαίος αθλητής ξιφασκίας σε αμαξίδιο
Plan Be Mag
Βασίλης Ντούνης
Συνεντεύξεις

Βασίλης Ντούνης: «Ποτέ στη ζωή μου δεν είπα “γιατί σε μένα;”»

Ο Βασίλης Ντούνης είναι χαμηλών τόνων. Προτιμά να μιλά με την προσπάθεια και τις διακρίσεις του, που είναι πολλές και τον κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους αθλητές ξιφασκίας σε αμαξίδιο. Δύο φορές 4ος Παραολυμπιονίκης, πολλά χρυσά ατομικά και ομαδικά σε παγκόσμια πρωταθλήματα και μια συνεχής προσπάθεια για την κατάκτηση του επόμενου στόχου. Ο Βασίλης Ντούνης δεν νιώθει διαφορετικός. Αντιθέτως, βλέπει το πρόβλημα της υγείας του ως μία δοκιμασία που τον κάνει ακόμα πιο δυνατό και με μεγαλύτερο πάθος για τη ζωή, θέλοντας να δείξει σε όλους πως όποιο πρόβλημα και να έχεις, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα.

Ο Βασίλης Ντούνης είναι χαμηλών τόνων. Προτιμά να μιλά με την προσπάθεια και τις διακρίσεις του, που είναι πολλές και τον κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους αθλητές ξιφασκίας σε αμαξίδιο. Δύο φορές 4ος Παραολυμπιονίκης, πολλά χρυσά ατομικά και ομαδικά σε παγκόσμια πρωταθλήματα και μια συνεχής προσπάθεια για την κατάκτηση του επόμενου στόχου. Ο Βασίλης Ντούνης δεν νιώθει διαφορετικός. Αντιθέτως, βλέπει το πρόβλημα της υγείας του ως μία δοκιμασία που τον κάνει ακόμα πιο δυνατό και με μεγαλύτερο πάθος για τη ζωή, θέλοντας να δείξει σε όλους πως όποιο πρόβλημα και να έχεις, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα.

Το πρόβλημα υγείας ήρθε από τους πρώτους μήνες της ζωής σου, σωστά;

Ναι, σωστά. Το πρόβλημα υγείας μου ήρθε σε πολύ μικρή ηλικία, όταν ήμουν μόλις 15 μηνών από τον ιό Coxsackie.

Αυτό επηρέασε τα παιδικά σου χρόνια; Ένιωθες μέσα σου ή σε έκανε το περιβάλλον σου να νιώθεις διαφορετικός;

Με επηρέασε σε έναν μικρό βαθμό, κυρίως σε παιχνίδια με τους φίλους μου, όπως το ποδόσφαιρο, όπου δεν μπορούσα να είμαι τόσο καλός όσο θα ήθελα.

Στην καθημερινότητά μου δεν με επηρέασε, και γι’ αυτό είχε παίξει μεγάλο ρόλο η οικογένεια μου. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου ποτέ δεν ένιωσα ότι ήμουν διαφορετικός, ούτε από τους γονείς μου, αλλά ούτε από τα αδέρφια μου. Όλοι με ενθάρρυναν να κάνω πράγματα, χωρίς να μου πει κανείς τη φράση «δεν μπορείς». Βέβαια κι εγώ ήμουν λίγο ξεροκέφαλος, και πάντα ήθελα να κάνω αυτά που πίστευα ότι δεν θα μπορούσα, ίσως επειδή ήθελα να δοκιμάζω τα όριά μου.

Και μετά; Υπήρξαν φάσεις στη ζωή σου που ένιωσες πιεσμένος, περιορισμένος, αυτό το «γιατί σε μένα;», που ανθρώπινα βγαίνει σε πολύ κόσμο για διάφορα θέματα που μπορεί να βιώνει;

Ποτέ στη ζωή μου δεν είπα «γιατί σε μένα;». Ήταν κάτι το οποίο μου έτυχε και έπρεπε να το αντιμετωπίσω. Μια δοκιμασία που θα με έκανε ακόμα πιο δυνατό και με μεγαλύτερο πάθος για τη ζωή.

Σε παλαιότερη κουβέντα που είχαμε με τον Πάνο Τριανταφύλλου, μου είπε πως τον ενοχλεί, θεωρεί τραγική τη διάκριση που γίνεται με τις φράσεις «Ήρωας ζωής», «Μεγαλείο ψυχής» κ.α., όταν κάποιοι αναφέρονται στις επιτυχίες αθλητών με αναπηρία. Εσύ πώς νιώθεις γι’ αυτό;

Με ενοχλούν κι εμένα φράσεις σαν κι αυτές, διότι είμαι άνθρωπος που μου έτυχε μια αναπηρία και βρίσκω λύσεις για τα προβλήματά μου στα μέτρα μου. Ως αθλητής με αναπηρία προσπαθώ το ίδιο με έναν αθλητή αρτιμελή, με πολλές ώρες προπόνησης και γυμναστικής, για να καταφέρω να πετύχω κάποια διάκριση.

Βασίλης Ντούνης

Πώς μπήκε στη ζωή σου η ξιφασκία;

Η ξιφασκία ήρθε εντελώς τυχαία στη ζωή μου, όταν γνώρισα έναν συναθλητή μου, τον Γεράσιμο Πυλαρινό, στο μαγαζί που έχει στο Κορωπί, όπου και κατοικώ. Γνωριστήκαμε, μου είπε για το άθλημα της ξιφασκίας, και αμέσως με έφερε σε επαφή με τον προπονητή μου Δημήτρη Κάζαγλη. Έτσι ξεκίνησε αυτό το όμορφο ταξίδι.

Ποιους θεωρείς τους πιο σημαντικούς σταθμούς τής μέχρι τώρα πορείας σου;

Σαν πιο σημαντικούς σταθμούς της πορείας μου θα έλεγα σίγουρα τις δύο τέταρτες θέσεις στους αγώνες στο Ρίο το 2016, καθώς ήταν και η πρώτη μου συμμετοχή σε Παραολυμπιακούς Αγώνες, και το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2017 στην Ιταλία.

Η πιο δύσκολη στιγμή επαγγελματικά;

Η πιο δύσκολη στιγμή θα έλεγα ότι ήταν στο Τόκιο, το 2021, όπου κατέκτησα την 9η θέση. Ήθελα πολύ να κατακτήσω το μετάλλιο που είχα χάσει στις λεπτομέρειες στο Ρίο, αλλά δυστυχώς δεν μου βγήκε.

Και η πιο συγκινητική;

Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν το 2019 στο Ντουμπάι, όπου κατέκτησα το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο, και ακούστηκε ο εθνικός μας ύμνος.

Θεωρείς ότι έχετε την απαραίτητη στήριξη από την πολιτεία;

Δυστυχώς δεν έχουμε την απαραίτητη στήριξη. Όλα τα έξοδα για να είμαστε έτοιμοι σε φυσική κατάσταση, όπως και στο θέμα προπόνησης, δηλαδή έξοδα κίνησης, φυσικοθεραπείες, έξοδα υλικών κ.λπ., είναι από την τσέπη μας.

Σε αυτό το σημείο, όμως, θα ήθελα να ευχαριστήσω την ομοσπονδία μας ΕΑΟΜ ΑΜΕΑ και τον χορηγό μου ΥΓΕΙΑ, που μας στηρίζουν σε αυτόν τον δύσκολο δρόμο για την πρόκριση.

Την απαραίτητη προβολή από τα μέσα, ώστε να έρθουν και οι αναγκαίοι χορηγοί που θα ενισχύσουν την προσπάθειά σας, την έχετε;

Η προβολή είναι απαραίτητη για τον αθλητισμό για ΑΜΕΑ. Αξίζουμε την προβολή, για να ξέρει ο κόσμος την προσπάθειά μας και τις δυσκολίες που ξεπερνάμε, για να είμαστε οι καλύτεροι πρεσβευτές της χώρας μας σε παγκόσμιους αγώνες.

Σίγουρα γίνεται μεγάλη προσπάθεια για την προβολή των αθλητών, ώστε να έρθουν χορηγίες που, όπως καταλαβαίνετε, είναι υψίστης σημασίας για την προετοιμασία ενός αθλητή που κάνει πρωταθλητισμό. Τα έξοδα είναι δυσβάσταχτα.

Μεγάλωσα σε µια οικογένεια, όπου ποτέ δεν ένιωσα ότι ήµουν διαφορετικός. Όλοι µε ενθάρρυναν να κάνω πράγµατα, χωρίς να µου πει κανείς τη φράση «δεν µπορείς».

Βασίλης Ντούνης

Τα social media είναι απαραίτητα για να δώσουν μια ώθηση παραπάνω, για να γίνει πιο γνωστό και το άθλημα, αλλά και η προσωπική σας πορεία;

Ναι, τα social media είναι απαραίτητα για να γνωρίσει ο κόσμος και το άθλημα, εμάς ως αθλητές, αλλά και τις αθλητικές μας διακρίσεις. Επίσης, είναι ένα μέσο διαφήμισης χορηγών.

Τι περιλαμβάνει η καθημερινότητά σου;

Το πρωί εργάζομαι για να μπορώ να καλύπτω τα έξοδά μου, αμέσως μετά τη δουλειά έχω προπόνηση ξιφασκίας, και συγκεκριμένα μάθημα με τον προπονητή μου Δημήτρη Κάζαγλη και παιχνίδια με τον συναθλητή μου Πάνο Τριανταφύλλου. Κάποιες μέρες που δεν θα έχω προπόνηση, θα πάω γυμναστήριο για να μπορώ να διατηρούμαι σε καλή φυσική κατάσταση. Αυτή είναι η καθημερινότητά μου.

Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου, τόσο σε επαγγελματικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο;

Ο βασικός μου στόχος είναι να καταφέρω να πάρω την πρόκριση για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι το 2024.

 

 

Ο Βασίλης Ντούνης στο Instagram