Η Παραλία στην ΕΡΤ1: A must-see, που θα 'λεγαν και στα Μάταλα.
Plan Be Mag
Η Παραλία ΕΡΤ1
Trend

“Η Παραλία” στην ΕΡΤ1: “A must-see”, που θα ‘λεγαν και στα Μάταλα…

«Η Παραλία» είναι ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά, αν όχι το πιο δυνατό, της ΕΡΤ φέτος. Για πολλούς λόγους: λίγο οι πρωταγωνιστές που είναι ένας κι ένας, λίγο η ιστορία της σειράς, λίγο η «πολύχρωμη» εποχή κατά την οποία διαδραματίζεται, λίγο τα εξαιρετικά δείγματα που έδωσε στη μυθοπλασία η δημόσια τηλεόραση τα τελευταία χρόνια, έχουν εξάψει την περιέργεια του κοινού. Εμείς είχαμε την ευκαιρία να... κρυφοκοιτάξουμε το πρώτο επεισόδιο της σειράς λίγες μέρες πριν την επίσημη πρεμιέρα της στην τηλεόραση, και έχουμε να πούμε πολλά.

«Η Παραλία» είναι ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά, αν όχι το πιο δυνατό, της ΕΡΤ φέτος. Για πολλούς λόγους: λίγο οι πρωταγωνιστές που είναι ένας κι ένας, λίγο η ιστορία της σειράς, λίγο η «πολύχρωμη» εποχή κατά την οποία διαδραματίζεται, λίγο τα εξαιρετικά δείγματα που έδωσε στη μυθοπλασία η δημόσια τηλεόραση τα τελευταία χρόνια, έχουν εξάψει την περιέργεια του κοινού. Εμείς είχαμε την ευκαιρία να… κρυφοκοιτάξουμε το πρώτο επεισόδιο της σειράς λίγες μέρες πριν την επίσημη πρεμιέρα της στην τηλεόραση, και έχουμε να πούμε πολλά.

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά: Μας άρεσε.

Πρόκειται για μια σειρά «φρέσκια», κι ας καταπιάνεται με μια ιστορία 54 ετών. Δεν θυμίζει κάποια άλλη σειρά (κακά τα ψέματα, τα τελευταία 3 χρόνια που ξανα-άνθησε η μυθοπλασία, είδαμε και σειρές πανομοιότυπες σε θέματα και σε λογική) και, για κάποιο παράξενο λόγο, ακόμα και οι πρωταγωνιστές δεν μας θύμισαν παλαιότερους χαρακτήρες που έχουν παίξει.

Η εποχή φαίνεται να αποδίδεται αρκετά πιστά – και ως ατμόσφαιρα, και ενδυματολογικά, και ως γενικότερη αίσθηση. Καταλυτικός, επίσης, μπορεί να θεωρηθεί και ο ρόλος του soundtrack, το οποίο έρχεται να υπογραμμίσει το όλο κλίμα των late ’60s, «δένοντας» όμορφα με τα παντελόνια-καμπάνα, τα χαϊμαλιά, τα πολύχρωμα πουκάμισα και γυαλιά, αλλά και τις έξτρα vintage πινελιές της σκηνοθεσίας: το χαρακτηριστικό κόκκινο αυτοκίνητο που περνάει δίπλα από το –τόσο μα τόσο vintage– «ελαφρύ φιστικί» λεωφορείο για τα Μάταλα, ζωντανεύοντας την εικόνα με μια ωραία χρωματική αντίθεση, ή τον χαρακτηριστικό φωτισμό και την ατμόσφαιρα της αγγλικής pub στην αρχή του επεισοδίου, που σου έδινε λίγο την αίσθηση των cult βρετανικών ταινιών του΄60 και ’70. Οπωσδήποτε, πάντως, η περίοδος εκείνη ως εικόνα δίνεται πολύ πιο «ψύχραιμα» στη συγκεκριμένη σειρά, συγκριτικά με τις αντίστοιχες, υπερβολικά «παρδαλές», ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου εκείνης της εποχής. Κάτι που, για εμάς τουλάχιστον, μετριέται στα “συν” της «Παραλίας».

Η Παραλία ΕΡΤ1

Το πρώτο επεισόδιο ξεδιπλώνει την ιστορία ομαλά και γρήγορα, χωρίς να κάνει κάπου «κοιλιά», βοηθώντας σε να καταλάβεις εξαρχής τι πρεσβεύει ο κάθε χαρακτήρας, πόσο «καθαρός» ή όχι είναι, αν κουβαλάει μυστικά, αλλά και αν παλεύει με δαίμονες μέσα του. Το δε τέλος του επεισοδίου είναι το ενδεδειγμένο: κλείνει με ένα «σοκ», το οποίο σε κάνει να ανυπομονείς για το επόμενο επεισόδιο.

Επιπλέον, αν υπάρχει κάτι πραγματικά αξιοσημείωτο, αυτό είναι σίγουρα η άψογη (ή «αρκετά πειστική», για να το πούμε λιγότερο ενθουσιωδώς) αγγλική προφορά των ηθοποιών της σειράς, οι οποίοι υποδύονται ξένους χαρακτήρες. Χωρίς υπερ-προσπάθεια. Τόσο-όσο.

Τώρα, ως προς τους ίδιους τους πρωταγωνιστές:

Μία Δανάη Μιχαλάκη τόσο γνώριμη και, παράλληλα, τόσο διαφορετική. Ο ρόλος της ταιριάζει.

Ένας Γιώργος Νινιός που σε συγκινεί από τις πρώτες κιόλας εικόνες του, υποσχόμενος μία συγκλονιστική ερμηνεία ως «ελαφρύς» Δημητρός.

Ένας στιβαρός Αλέξανδρος Λογοθέτης (δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο), σε έναν ρόλο λίγο πιο «σκοτεινό» από εκείνους στους οποίους τον έχουμε συνηθίσει.

Ένας Δημήτρης Μοθωναίος χαμηλών τόνων και… ζεν εκ πρώτης όψεως που, όμως, μάλλον θα εξελιχθεί δυναμικά στην πορεία.

Η Παραλία ΕΡΤ1

Μία επιβλητική Μπέτυ Λιβανού, για την οποία δεν μπορείς να πεις και πολλά. Σε αιχμαλωτίζει.

Μία Γιούλικα Σκαφιδά, η οποία, αν και νεότατη και εμφανισιακά, ενσαρκώνει πειστικά τη μεσήλικη μητέρα που, ενώ δείχνει ευδιάθετη και χαλαρή, «σου περνάει» με το βλέμμα και με κάποιες φευγαλέες εκφράσεις της το πρόβλημα της υγείας που υποβόσκει και για το οποίο δεν ξέρουμε ακόμα πολλά.

Ένας Κώστας Νικούλι, ο οποίος αποδεικνύει από το πρώτο κιόλας επεισόδιο ότι δεν ξεχώρισε άδικα τηλεοπτικά τα προηγούμενα χρόνια. Ένας ηθοποιός που μάλλον θα πρέπει να θυμόμαστε.

Ένας Δημοσθένης Παπαδόπουλος αψεγάδιαστος ως «μάλλον κακός». Του πάει.

Η Παραλία ΕΡΤ1

Ένας Νικόλας Παπαγιάννης σε ένα ρόλο «δοκιμασμένο» για τον ίδιο, φαινομενικά αντιπαθητικό, που σε βάζει όμως στη διαδικασία να υποθέσεις ότι μάλλον παλεύει με τους δικούς του δαίμονες.

Και, τέλος, ένας Γιάννης Κουκουράκης σε ένα ρόλο πιο «ήπιο», πολύ διαφορετικό από τους προηγούμενούς του – κι αυτό, από μόνο του, έχει ενδιαφέρον.

Οι εξελίξεις στη συνέχεια φαίνεται ότι θα αναδείξουν κι άλλους χαρακτήρες. Κάτι μας λέει ότι θα μας πείσουν εξίσου.

Αρχίσαμε πολύ καλά, λοιπόν. Αναμένουμε και τη συνέχεια…

* Η σειρά «Η Παραλία» είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα «Το κορίτσι με το σαλιγκάρι» της Πηνελόπης Κουρτζή, σε σκηνοθεσία του Στέφανου Μπλάτσου και σενάριο των Γιώργου Χρυσοβιτσάνου και Κώστα Γεραμπίνη. Από τη Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου, θα προβάλλεται στην ΕΡΤ1 Δευτέρα με Παρασκευή στις 22:45.