Η Ελευθερία και ο Μάριος γνωρίστηκαν πριν από μερικούς μήνες στη Δράμα. Όταν η νεαρή φοιτήτρια Βιολογίας εξέφρασε την επιθυμία της να ανέβει στον Μύτικα, αυτό δεν θα μπορούσε «να περάσει έτσι» από έναν αθλητή υπερ-αποστάσεων που έχει μάθει να εκμεταλλεύεται κάθε πρόκληση που του παρουσιάζεται, ξεπερνώντας συνεχώς τα όριά του. Έτσι, λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Μάριος, κουβαλώντας την Ελευθερία στην πλάτη του, μαζί με μια ειδική υποστηρικτική ομάδα, έβαλαν στόχο να ανέβουν στην κορυφή του Ολύμπου, στα 2.917 μέτρα, ξεκινώντας για τη σημαντικότερη περιπέτεια της ζωής τους.
Μέχρι να προχωρήσουν στην επόμενη…
Συνέντευξη στη Mαρία Λυσάνδρου
_Έχεις πει ότι η ανάβαση στον Όλυμπο, με την Ελευθερία στην πλάτη σου, υπήρξε «ο σπουδαιότερος αγώνας στη ζωή σου». Θέλω να μου πεις γιατί.
Έχω τρέξει σχεδόν σε κάθε αφιλόξενο μέρος του κόσμου, έχω αντιμετωπίσει αρκετά δύσκολες καταστάσεις, μα η ανάβαση αυτή ήταν το πιο σπουδαίο εγχείρημα, που είχα την τύχη να είμαι μέρος του.
Αρχικά, κανένα μετάλλιο δεν μπορεί να συγκριθεί με τη χαρά που δίνεις σε μία φίλη ή ένα φίλο. Και, κατά δεύτερον, μου έδειξε ότι, παρά τον φόβο που είχα, η πίστη στην ομάδα και στον σκοπό μπορεί να ξεπεράσει κάθε φυσικό εμπόδιο.
_Πέρα από το να ικανοποιήσεις την επιθυμία μιας κοπέλας που, υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, δεν θα μπορούσε ποτέ να ανέβει μέχρι τον Μύτικα, υπήρχε κάτι άλλο που σε κινητοποίησε; Κάποια βαθύτερη δική σου ανάγκη, ενδεχομένως;
Πιστεύω ότι η Ελευθερία ήταν αυτή που μας ανέβασε πάνω, και όχι εμείς εκείνη. Βέβαια, χωρίς τη βοήθεια του Παναγιώτη Γούμπερη, που με είχε δεμένο στο πιο δύσκολο σημείο της διαδρομής, και τη βοήθεια του Διονύση Πετρίδη, στο ίδιο σημείο, δεν θα ήταν εφικτό το εγχείρημα. Επιπλέον, σημαντική ήταν και η βοήθεια της υπόλοιπης ομάδας που, στην αρχή και στο τέλος, βοήθησαν με την Ελευθερία.
_Περίγραψέ μου λίγο τις αντιδράσεις της Ελευθερίας τη στιγμή που φτάσατε στην κορυφή…
Νομίζω ότι η Ελευθερία δεν κατάλαβε εκείνη τη στιγμή τι πέτυχε. Εκείνο που μου ζήτησε ήταν απλώς να τη γυρίσω για να δει τη θέα.
_Αυτή η τόσο ιδιαίτερη ανάβαση είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα απλό «ανεβήκαμε στην κορυφή του Ολύμπου»: Τι αποδείξατε οι δυο σας; Ποιο είναι το βασικότερο μήνυμα αυτής της προσπάθειας;
Νομίζω ότι η ανάβαση της Ελευθερίας αυτομάτως είχε ένα βαθύτερο νόημα, ακόμη και αν αυτός δεν ήταν ο στόχος της ίδιας. Καθετί που κάνει ο καθένας από εμάς έχει και έναν αντίκτυπο στους υπόλοιπους ανθρώπους.
_Πρόσφατα συναντήσατε και τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου, ο οποίος σας συνεχάρη από κοντά. Αυτά τα είδαμε όλοι… Θέλω να μου πεις γι’ αυτά που δεν έδειξαν οι κάμερες. Τι είπατε με τον Πρωθυπουργό;
Είχαμε την τιμή να προσκληθούμε από τον Πρωθυπουργό, τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, στο Μέγαρο Μαξίμου. Συζητήσαμε για τη δυσκολία της ανάβασης, για την αγάπη που έχει ο ίδιος για το βουνό και για το σκι, και δώσαμε ραντεβού τον Μάιο για να ανέβουμε στον Όλυμπο!
Καµία προσπάθεια δική µας δεν ακουµπά ούτε στο ελάχιστο την προσπάθεια των ανθρώπων αυτών που, σε καθηµερινή βάση, παλεύουν για τα αυτονόητα.
_Το γεγονός ότι αυτό σας το εγχείρημα έφτασε μέχρι τον Πρωθυπουργό θεωρείς ότι μπορεί να έχει μια ευρύτερη χρησιμότητα; Μπορεί να επηρεαστεί η κοινωνία σχετικά με το πώς αντιμετωπίζει τα άτομα με αναπηρία;
Ευελπιστώ να συμβεί αυτό. Ένα μόνο εγχείρημα σίγουρα δεν μπορεί να αλλάξει κάτι ριζικά, αλλά μπορεί να αποτελέσει την αρχή για μία μικρή αλλαγή. Ακόμη και ενός ανθρώπου. Εμένα μου αρκεί.
_Τι έχεις μάθει εσύ προσωπικά για τα άτομα με αναπηρία, μέσα από όλη αυτή την ιστορία; Έχουμε να διδαχτούμε πράγματα από τους ανθρώπους αυτούς;
Στη διάρκεια της ζωής μου έχω γνωρίσει κάποιους από τους πιο σκληρούς και πιο δυνατούς ανθρώπους – βατραχανθρώπους, βετεράνους, αθλητές που δεν εγκατέλειψαν ποτέ προσπάθειες, και τύπους που έχουν ζήσει ακραίες καταστάσεις επιβίωσης στα πιο αφιλόξενα μέρη του πλανήτη μας. Καμία προσπάθεια δική μας και κανένα ψυχικό σθένος δεν ακουμπά ούτε στο ελάχιστο την προσπάθεια των ανθρώπων αυτών που, σε καθημερινή βάση, παλεύουν για τα αυτονόητα. Πώς θα μπορούσε να μην αποτελούν αυτοί οι άνθρωποι έμπνευση;
_Και ήταν να μην αρχίσετε οι δυο σας… Όντως σχεδιάζετε τώρα να κάνετε ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο;
Είναι μία ακόμη επιθυμία της Ελευθερίας. Οπότε, γιατί όχι;
_Η περίοδος της πανδημίας έχει οδηγήσει στην αναστολή πολλών αθλητικών γεγονότων. Εσύ πώς τη βιώνεις αυτή την περίοδο; Υπάρχει κάτι «στα σκαριά»;
Δυσκολίες και αναποδιές πάντα θα υπάρχουν. Θα έτρεχα σε έναν αγώνα 500 χιλιομέτρων στην Αρκτική, αλλά πήρε αναβολή για του χρόνου. Οπότε, επόμενο ραντεβού του χρόνου, τον Φεβρουάριο!