Όποιος κατάλαβε ότι πλησιάζουν Χριστούγεννα, να σηκώσει το χέρι του. Εσύ πίσω, ναι ναι, εσύ που κουνάς το χεράκι, λες κι είσαι η Γαρµπή στην Eurovision, τι κατάλαβες πσυχούλα µου; Πες και σε µας, µπας και ξεστραβωθούµε. Τι εννοείς έχουν ανοίξει τα εποχιακά είδη, άρα µπορούµε να ψωνίσουµε στολίδια και τέτοια; Να τα κάνουµε τι, πσυχούλα µου;
Είπαµε ότι τα φετινά Χριστούγεννα θα είναι διαφορετικά, αλλά αυτό δεν σηµαίνει ότι πρέπει να τυλιχτούµε µε λαµπιόνια και να περιφερόµαστε στο σπίτι σαν τη Βανδή στο Rex το 2000. Αχ, τι µου θυµίσατε… Ρεξ, ΠΑΣΟΚ, Σηµίτης… Αθάνατα χρόνια!
Ας επιστρέψουµε στο παρόν. Αυτό το παρόν που µας ανάγκασε τον Απρίλη να ανάψουµε πασχαλινή λαµπάδα µέσω skype, και θα µας επιβάλει να περάσουµε Χριστούγεννα κλεισµένοι σπίτι, ενώ θα µπορούσαµε να ποδοπατηθούµε εορταστικά και υπέρλαµπρα σε ένα party, πληρώνοντας τα µαλλιοκέφαλά µας. Αχ, τι µου θυµίσατε… Κάποτε είχαµε και πληρώναµε ακόµη και τα µαλλιοκέφαλά µας… Αθάνατα χρόνια!
∆εν είναι, όµως, µόνο η µοναξιά των Χριστουγέννων. Ερωτώ, κυρίες και κύριοι, αγαπητά µου παιδιά: Εµείς, οι εργένηδες, πού θα φάµε φέτος ένα κοµµάτι βασιλόπιτα οέο; Και πες ότι παίρνουµε µια ετοιµατζίδικη, έτσι για το καλό. Σε ποιους θα µοιράσουµε τα κοµµάτια; Ένα για το σπίτι, ένα για τον Άγιο Βασίλη, ένα για το Webex, ένα για το Zoom µίτινγκς, ένα για το Skype και ένα για σένα, κυρ Στέφανε, γιατί θα το κάψουµε απόψε; ΗΡΕΜΑ ΡΩΤΑΩ.
Κι εκεί που άλλες χρονιές αναφωνούσαµε µε το πρώτο (και το δεύτερο, και το τρίτο) κουµπί του παντελονιού ανοιχτό για να µπορούµε να αναπνεύσουµε, «όχι άλλα τραπεζώµατα», «όχι άλλες έξοδοι», «όχι άλλα ξενύχτια και ποτά», φέτος θα αναφωνούµε «όχι άλλα κρούσµατα», µε σπαραγµό και απελπισία Κούρκουλου από το «Ορατότης µηδέν». Αχ, τι µου θυµίσατε τώρα… Παλιός ελληνικός κινηµατογράφος… Αθάνατα χρόνια!
Και, κάπως έτσι, θα πρέπει να συνδυάσουµε όλες τις αθάνατες στιγµές του παρελθόντος, για να τη βγάλουµε καθαρή φέτος τα Χριστούγεννα. Θα φάµε και θα πιούµε του σκασµού, έστω και µόνοι µας. Μετά θα ανοίξουµε και ένα, και δύο, και τρία, και τέσσερα κουµπιά, θα τυλιχτούµε µε τα λαµπιόνια της Βανδή και θα αράξουµε στον καναπέ να δούµε παλιές ελληνικές ταινίες.
Για την Πρωτοχρονιά θα «παίξουµε» σε επανάληψη το µενού των Χριστουγέννων, αλλά θα κόψουµε και τη βασιλόπιτα, να φάει κι ο κυρ Στέφανος το κοµµάτι του. Πσυχούλα είναι κι αυτός.
Και πού ’σαι; Εσύ που κούναγες το χεράκι στην αρχή σαν τη Γαρµπή στην Eurovision, δίκιο είχες. Έστω και λίγο στόλισµα στο σπίτι, λίγη πλάκα, λίγη αγάπη, λίγες ευχές, πολλά ζουµιά στα τηλέφωνα και στις κάµερες, και µια ευχή στην άλλη άκρη της γραµµής που να λέει «Χρόνια πολλά! Είµαστε όλοι καλά, σ’ αγαπάµε», είναι υπερ-αρκετά για να είναι ζεστές και οι φετινές γιορτές. Κι ας είναι αλλιώς…
Θεόδουλος Παπαβασιλείου
t.papavasiliou@tpb.gr