Θεόδουλος Παπαβασιλείου
Από µικροί όλοι θέλαµε να αλλάξουµε τον κόσµο. Κι ας µην τον είχαµε δει ακόµη, ας µην τον είχαµε ζήσει. Ξέραµε εκ των προτέρων, µάλλον, ότι κάτι δεν πάει καλά, κάτι δεν µας αρέσει, κάτι κλωτσάει. Έτσι, άθελά µας, γίναµε όλοι µίνι Σταρ Ελλάς ή Μις Κόσµος που εύχονται παγκόσµια ειρήνη και λιγότερη φτώχεια και πόνο, και καλύτερες µέρες για όλους. World peace ♥.
Ο κόσµος άλλαξε από τότε που ήµασταν εµείς µικρά, και συνεχίζει να αλλάζει µε ραγδαίους ρυθµούς και για τα µικρά του 2025. Όχι πάντα προς το καλύτερο, δυστυχώς. Αλλά αλλάζει. Έχουµε ακόµη πολέµους και φτώχεια, και τραγικές ιστορίες, και θάνατο, και απόγνωση, και ανισότητες, και πίεση και καταπίεση, και άλλα τόσα κακά που ζορίζουν και µαυρίζουν την καθηµερινότητά µας; Ναι, τα ’χουµε. Και πάντα θα τα έχουµε, δυστυχώς. Και πάντα θα ευχόµαστε σαν µίνι Σταρ Ελλάς ή Μις Κόσµος να έρθουν καλύτερες µέρες για όλους. World peace ♥.
Από ’κει και πέρα, εµείς τι κάνουµε σε ένα κόσµο που συνεχώς αλλάζει, πέραν των ευχών για ένα µέλλον καλύτερο για όλους; Και πώς µπορούµε να φέρουµε αυτή την επιθυµητή αλλαγή, όταν δεν µπορούµε ουσιαστικά να την προσδιορίσουµε, να της δώσουµε συγκεκριµένα χαρακτηριστικά και να δουλέψουµε προς αυτή την κατεύθυνση;
Κακά τα ψέµατα. Όλοι θέλουµε να αλλάξουν όλα, αλλά φοβούµαστε το πιο απλό: να έρθουµε αντιµέτωποι µε τον µικρόκοσµό µας και να ξεκινήσουµε τις αλλαγές από εκεί. Κι επειδή φοβόµαστε να κοντράρουµε όλα αυτά που µας εγκλωβίζουν, που µας πληγώνουν, που µας καταπιέζουν, βρίσκουµε µία εναλλακτική για να εκτονώσουµε τη συσσωρευµένη αυτή πίεση: τα βάζουµε µε όλους τους άλλους.
Ξεροσταλιάζουµε µπροστά σε οθόνες, έτοιµοι να ορµήξουµε στο πληκτρολόγιο µε την παραµικρή αφορµή, πετώντας “ψόφους” και “καρκίνους” σε άτοµα που όχι µόνο δεν ξέρουµε προσωπικά, αλλά υπάρχει τεράστια πιθανότητα να µη διασταυρωθούν ποτέ οι δρόµοι µας στον µάταιο τούτο κόσµο.
Και δεν λέω να µη διαφωνήσουµε. Δεν λέω να µη σχολιάσουµε. Λέω να µη βγάζουµε τα απωθηµένα µας στον πρώτο τυχόντα. Και, στο κάτω κάτω, τι µας κόφτει αν ο Τάσος αγαπάει τον Γιώργο, αν η Μαρίνα ντύνεται προκλητικά, αν ο Χρήστος δεν πιστεύει στον Χριστό, αν η Σούζη και ψεύδεται και τρώει. Αυτά είναι τα προβλήµατα µας; Αυτά χαλάνε τον καλύτερο κόσµο που ζητάµε απεγνωσµένα από µικρά; World peace ♥.
Αν θέλουµε παγκόσµια ειρήνη, ας βγούµε στους δρόµους να τη διεκδικήσουµε ειρηνικά. Αν θέλουµε ένα κόσµο χωρίς ανισότητες, ας ξεκινήσουµε δουλεύοντας το κοµµάτι του δικού µας σεβασµού απέναντι στο διαφορετικό. Αν θέλουµε λιγότερο πόνο, ας ξεκινήσουµε βοηθώντας τον δίπλα µας που έχει ανάγκη. Και αν θέλουµε να το πάµε κι ένα βήµα παραπέρα, ας ξεκουνηθούµε όταν γίνονται εκλογές, για να ψηφίσουµε αυτούς που πιστεύουµε ότι θα φέρουν τις καλύτερες µέρες που θέλουµε.
Κι αν στο τέλος θέλουµε καλύτερες ηµέρες για εµάς και τον µικρόκοσµό µας, ας αρχίσουµε αλλάζοντας σταδιακά αυτά που µας ενοχλούν και τον κάνουν τόσο µικρό και τόσο «στον κόσµο µας». Ξέρω, ακούγεται κλισεδιά το “αν θες να αλλάξεις τον κόσµο, άλλαξε πρώτα τον εαυτό σου”. Κι εγώ σιχαίνοµαι τα τσιτάτα τέτοιου τύπου. Αλλά ακόµη περισσότερο σιχαίνοµαι τα τσιτάτα που θέλουν να φέρουν τους πάντες και τα πάντα στα µέτρα µας, ακόµη κι αν αυτά τα µέτρα είναι στενά, ασφυκτικά για εµάς τους ίδιους και τη ζωή που ονειρευτήκαµε. World peace ♥.