Θεόδουλος ΠαπαβασιλείουΝα ξεκινήσουμε με τα πρόσφατα και την κυκλοφορία του πρώτου σου album με τίτλο #33. Ποιος είναι ο Αλέξανδρος που θα γνωρίσουμε ή καλύτερα που θέλεις να μας συστήσεις μέσα από αυτή τη δουλειά;
Αρχική μου επιδίωξη είναι να είμαι ειλικρινής. Σε ό,τι είμαι και ό,τι δεν είμαι. Το πρώτο μου album τα έχει και τα δύο. Τα τραγούδια μου πραγματεύονται τον έρωτα, τους κοινωνικούς προβληματισμούς αλλά και φιλοσοφικά ερωτήματα ύπαρξης. Μία δεύτερη ανάγνωση των στίχων, λοιπόν, ίσως είναι ικανή να με “ξεγυμνώσει” σε σχέση με το ποιος είμαι. Υφολογικά μπορώ να πω με σιγουριά ότι δεν γίνεται να ενταχθώ σε ένα μόνο είδος. Η μουσική που γράφω έχει επιρροές τόσο από την δυτική κλασική μουσική την οποία και σπούδασα, όσο και από την αγάπη μου για το ελληνικό “έντεχνο” και μεσογειακό ρεπερτόριο. Θα λέγαμε, ίσως, ότι είμαι ένα κράμα όλων αυτών, στη μουσική, στους στίχους και στην ερμηνεία μου.
Ανακοινώνοντας την κυκλοφορία αυτή, έγραψες χαρακτηριστικά πως, “2,5 χρόνια αγωνίας, έμπνευσης, δημιουργίας και εμποδίων με βρίσκουν τώρα σε μια καλλιτεχνική λύτρωση”. Μιλώντας για εμπόδια, αναφέρεσαι στις κλασικές δυσκολίες που συναντά ένας νέος καλλιτέχνης, μέχρι να βρει τον δρόμο του στη δισκογραφία;
Όλος αυτός ο δρόμος είναι μια συνεχόμενη υπερπροσπάθεια. Είναι ένας μαραθώνιος. Όταν, λοιπόν, έρχεται η στιγμή της γέννησης του καλλιτεχνικού προϊόντος, είναι εκεί που παίρνει κανείς μια ανάσα για να δροσιστεί! Αυτές οι κλασικές δυσκολίες που αναφέρεις δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο μεγάλες, κάποιες φορές άδικες και άνισες είναι. Αλλά η αγάπη για την τέχνη και η ανάγκη του καλλιτέχνη να μοιράζεται το ταλέντο του καθιστά σχεδόν αδύνατο το να σταματήσεις. Αφού μπήκες στο χορό, θα χορέψεις, όπως λέει και ο λαός!
Οι “επιταχυντές” της δημοσιότητας, όπως είναι για παράδειγμα τα reality, πιστεύεις ότι τελικά βοηθούν τους νέους καλλιτέχνες να βγουν προς τα έξω, να κάνουν το πρώτο βήμα ή απλά δημιουργούν ένα πρόσκαιρο ντόρο;
Τα reality αυτά στη μορφή που έχουν πάρει σήμερα, είμαι της άποψης ότι δεν έχουν να προσφέρουν πολλά στα παιδιά που κυνηγούν τα όνειρα τους μέσα από αυτά. Εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν όμως δυστυχώς πιο πολύ βλέπω κάτι το πρόσκαιρο λίγων εβδομάδων, παρά σοβαρή προσπάθεια να στηριχθούν νέα ταλέντα μέσα από αυτά τα shows.
Η διαδικασία συλλογής υλικού, πέραν από δημιουργική σαφώς έχει κι ένα επιπρόσθετο άγχος όταν μιλάμε για το πρώτο άλμπουμ, αυτό που θα δώσει το στίγμα σου; Μπήκες, δηλαδή, στη διαδικασία του “γράψε-σβήσε” μέχρι να καταλήξεις στα τελικά κομμάτια;
Για να είμαι ειλικρινής όχι. Δεν μπήκα πολύ σε αυτή τη διαδικασία. Γράφω μουσική καθαρά από έμπνευση και όχι με βασικό στόχο και προτεραιότητα την εμπορικότητα. Αυτό ίσως κάνει και το δίσκο αυτό πολύ αντιπροσωπευτικό του ποιος είμαι, για να συμπληρώσω και την απάντηση μου στο πρώτο σου ερώτημα!
Έχεις γράψει στίχους και μουσική σε όλα τα τραγούδια. Νιώθεις πιο ασφαλής να ερμηνεύεις δικές σου δημιουργίες ή απλά έτυχε;
Έχει πολύ ενδιαφέρον αυτό που με ρωτάς, γιατί νιώθω ακριβώς το αντίθετο. Πιο μεγάλη ευθύνη και ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση να τραγουδάω τα τραγούδια μου. Σαν εκείνη την ώρα να κρίνομαι και ως ερμηνευτής αλλά και ως τραγουδοποιός. Επειδή έγινε όντως ξαφνικά το να ξεκινήσω να γράφω τραγούδια, μου ήταν πιο δύσκολο στην αρχή. Όσο περισσότερο όμως τα παρουσιάζω στις εμφανίσεις μου, τόσο πιο πολύ αφήνομαι!
Ένας λυρικός, καλλιτέχνης με σημαντικές σπουδές και συνεργασίες στο κομμάτι της κλασικής μουσικής, πόσο εύκολα παίρνει την απόφαση να κλείσει έστω και προσωρινά αυτό το κεφάλαιο και να μπει σε καινούρια μονοπάτια;
Μια τέτοια αλλαγή σίγουρα δεν είναι εύκολη και πολλοί στο κύκλο μου το θεώρησαν μια τρέλα! Όμως εγώ αντιλαμβάνομαι τη μουσική σαν ένα ενιαίο είδος έκφρασης χωρίς ταμπέλες. Δεν είναι λιγότερο μουσικός ο Τσιτσάνης από τον Μπαχ ή ο Χατζιδάκις από τον Στράους. Στη στροφή αυτή με οδήγησε η ανάγκη μου να δημιουργήσω μουσική και να ερμηνεύσω ελληνικό στίχο, παρότι αγαπώ την κλασική μουσική και δεν αποκλείω ποτέ τίποτα! Εξελισσόμαστε, αλλάζουμε και οφείλουμε σε κάθε μας εαυτό την εκάστοτε χρονική στιγμή να είμαστε ειλικρινείς.
Το είδος της μουσικής που επέλεξες, έχει περιορισμούς ως προς το κοινό στο οποίο απευθύνεται; Ρωτάω αυτό και με τη δεδομένη ροπή της νέας γενιάς στην τραπ και σε εντελώς διαφορετικά ακούσματα…
Ίσως να μην είναι πολύ σωστό το ρήμα “επέλεξα”. Νιώθω ότι δεν έγινε από επιλογή αλλά από ανάγκη. Νιώθω πως είμαι αυτός ο άνθρωπος, γι’ αυτό είμαι και αυτός ο μουσικός, είμαι αυτό το είδος.
Όχι, δεν απευθύνεται σε περιορισμένο κοινό. Στις εμφανίσεις μου έχω όλων των ηλικιών κοινό και αυτό είναι κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα! Όσο για την τραπ, δεν είναι μουσική. Οπότε δεν θα την κρίνω ως μουσικό είδος. Είναι μια λυπηρή, για μένα, προσπάθεια έκφρασης την νέας γενιάς, υποκινούμενη από ένα πονηρό και επικίνδυνο παγκόσμιο γίγνεσθαι, όπου παρουσιάζονται τα όπλα, τα ναρκωτικά και ο εξευτελισμός της γυναίκας ως μέσα διασκέδασης. Εύχομαι να εκλείψει σύντομα και αυτό και άλλα τέτοια φθηνά κατασκευάσματα αποπροσανατολισμού από τις ανθρώπινες αξίες!
Θα έκανες κάποιες ανατρεπτικές συνεργασίες, σπάζοντας αυτές τις ετικέτες “έντεχνο” και “εμπορικό” ή θέλεις να μείνεις πιστός σε ένα μουσικό ύφος;
Δεν υπάρχει ωραίο είδος μουσικής. Υπάρχει ωραίο τραγούδι, ωραία μελωδία, καλός τραγουδιστής από όποιο είδος και αν προέρχεται. Οπότε ναι! Είμαι πολύ ανοιχτός σε καθετί καινούριο που έχει να πει πράγματα στις ψυχές των ανθρώπων.
Αλήθεια με ποιους συνθέτες και καλλιτέχνες θα ήθελες να συνεργαστείς;
Ααα…η λίστα είναι μακροσκελής και θα κουράσω! Θα ήθελα να είχα προλάβει τον Μάνο…αλλά μάλλον είμαι κάπως μικρός ηλικιακά γι’ αυτό.
Με βάση τις σπουδές και, γενικότερα, την καλλιτεχνική περσόνα σου, θεωρώ ότι θα σου ταίριαζε και το μιούζικαλ ως είδος. Θα σε ενδιέφερε κάτι τέτοιο;
Φυσικά! Είναι σίγουρα μέσα στα πλάνα μου, άλλωστε και η ενασχόληση μου με την όπερα με “έψησε” πολύ στο να παίζω και να τραγουδάω επί σκηνής.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;
Θα ήθελα να ταξιδέψω τα τραγούδια μου σε όσα περισσότερα αυτιά γίνεται. Ετοιμάζω αρκετές προσωπικές συναυλίες και εμφανίσεις μέχρι την άνοιξη. Επίσης, θα έχω την χαρά να ερμηνεύσω τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση “Σιωπή, ο Βασιλιάς ακούει”, μία μεγάλη παραγωγή του Κέντρου Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας σε μουσική Νίκου Κυπουργού και λιμπρέτο Θωμά Μοσχόπουλου. Πρόκειται για μια όπερα για μικρούς και μεγάλους, η οποία θα κάνει πρεμιέρα στις 27 Δεκεμβρίου στη Μόνη Λαζαριστών.
Πληροφορίες και εισιτήρια για την παράσταση “Σιωπή, ο Βασιλιάς ακούει”: Σιωπή, ο Βασιλιάς ακούει | Εισιτήρια online! | Viva.gr
Βρείτε τον Αλέξανδρο Τζοβάνι στα social media:
Instagram: tzovani
YouTube: tzovani
Facebook: Alexandros Tzovani