Γιώργος Παπαπαύλου: «Είμαι περήφανος που το δικό μου το συνάφι βρήκε τη δύναμη να αγγίξει την πληγή της παρενόχλησης»

Τον ξεχωρίζεις αμέσως παρακολουθώντας τον να παίζει. Ο ίδιος χαράζει την καλλιτεχνική του πορεία μέσα από προσεκτικά επιλεγμένα βήματα, συμμετέχοντας πάντα σε projects που κάνουν αίσθηση. Οι δε απόψεις του και ο τρόπος που τις εκφράζει μαρτυρούν μια σοβαρότητα, κάνοντάς σε να ακούς με προσοχή τα όσα έχει να πει. Ο Γιώργος Παπαπαύλου μιλά στο “Plan Be”, με αφορμή την παράσταση «Ο Γιατρός της τιμής του» στην οποία πρωταγωνιστεί φέτος, κι εμείς δραττόμαστε της ευκαιρίας να τον ρωτήσουμε πολλά…

συνέντευξη στη Μαρία Λυσάνδρου

Διαβάζω ότι είσαι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών. Κακά τα ψέματα, η Νομική Αθηνών δεν είναι και σχολή στην οποία περνάει κανείς εύκολα…Τι ήταν αυτό που σε έκανε, τελικά, να πεις «ναι» στην υποκριτική και «όχι» στη δικηγορία;
Η Νομική Σχολή ήρθε μετά την απόφασή μου να γίνω ηθοποιός. Ήμουν άριστος και επιμελής μαθητής και, όταν ήρθε η ώρα του μηχανογραφικού, επέλεξα ως πρώτη επιλογή τη Νομική, έτσι ώστε, αν δεν  τα κατάφερνα στο θέατρο, να είχα εναλλακτική!
Η νομική επιστήμη είναι τρομερά ενδιαφέρουσα, και ένα πτυχίο Νομικής σου δίνει πολλές επιλογές – από το να ασχοληθείς με τη μάχιμη δικηγορία, μέχρι να δουλέψεις στο νομικό τμήμα μιας εταιρείας ή να μπεις στο δικαστικό ή διπλωματικό σώμα! Όλα τα παραπάνω θα με ενδιέφεραν πολύ, αλλά το θέατρο επικράτησε στη ζωή μου.

Είσαι   ένας   από   τους   ανθρώπους   που   δημοσιοποίησαν   μια   προσωπική   ιστορία σεξουαλικής παρενόχλησης κάτι που, όντως, χρειάζεται αρκετό θάρρος για να το τολμήσει κανείς. Βλέπεις να συντελείται κάποια ουσιαστική αλλαγή μέσω του ελληνικού #metoo;  Θεωρείς ότι «έπιασαν τόπο» αυτές οι ιστορίες;
Αισθάνθηκα την υποχρέωση να βγω να μιλήσω και να μοιραστώ την εμπειρία μου, γιατί ήταν μια ξεκάθαρη περίπτωση παρενόχλησης από έναν άνθρωπο που, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, είχε κάνει το ίδιο και σε πολλούς άλλους!
Κάποια βήματα έγιναν προς τη σωστή κατεύθυνση, κάποιοι άνθρωποι πήραν αυτό που τους έπρεπε, κάποιοι άλλοι δικαιώθηκαν, ενώ είμαι σίγουρος ότι κάποιοι επιρρεπείς στη βία και την κακοποίηση θα το σκεφτούν διπλά και τριπλά πριν πράξουν το οτιδήποτε.
Υπήρξαν, όμως, και περιπτώσεις που η βία άλλαξε απλά στρατόπεδο. Είδα ρεβανσισμούς, είδα απογοητευμένους να ζητούν εκδίκηση, όπως επίσης είδα και κάποιους  να καταγγέλλουν αυτούς  που  όλοι ξέρουμε πόσο πολύ απόλαυσαν την εύνοιά τους! Γι’ αυτό και αποσύρθηκα νωρίς από όλο αυτό.
Στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις τα θύματα και θέλω να σου πω μόνο ότι είμαι περήφανος που το δικό μου το συνάφι βρήκε τη δύναμη να αγγίξει την πληγή, και βαθιά απογοητευμένος που δεν προχώρησαν και άλλοι χώροι σε αποκαλύψεις. Φαντάσου τι φόβο και εκφοβισμό κρύβει όλη αυτή η σιωπή.

Τι έχεις να απαντήσεις σ’ εκείνους που λένε «καλά, τώρα θυμήθηκαν όλοι να μιλήσουν»;
Είναι θλιβερό και απογοητευτικό να έχεις μπροστά σου κάποιον που σου λέει τρέμοντας «βιάστηκα», κι εσύ να του λες «μα καλά, τώρα το θυμήθηκες;» Είναι απάνθρωπο και, σε πολλές περιπτώσεις, ύποπτο! Το θύμα έχει το δικαίωμα να πάρει όσο χρόνο θέλει. Να μην ξεχνάμε πόσες περιπτώσεις ανθρώπων που μίλησαν την ώρα που έπρεπε, θάφτηκαν ή εξαναγκάστηκαν σε σιωπή ή απομόνωση, γιατί ήταν μεμονωμένες φωνές ή γιατί το σύστημα είναι απλά πανίσχυρο και εύκολα σε καθιστά γραφικό ή ωφελιμιστή…

Φέτος πρωταγωνιστείς στην παράσταση «Ο Γιατρός της τιμής του», στο Θέατρο Πόρτα. Μίλησέ μου λίγο για την υπόθεση του έργου…
Ο βασιλιάς Πέδρο ο Α’ της Καστίλλης επισκέπτεται τη Σεβίλλη. Λίγο έξω από την πόλη, ένα παραλίγο μοιραίο ατύχημα θα κάνει τον διάδοχο και αδερφό του Ενρίκε (Μελαχρινός Βελέντζας) να ξανασυναντηθεί με έναν έρωτά του που νόμιζε χαμένο, τη Δόνια Μενθία (Αμαλία Καβάλη). Εκείνη, όμως, είναι πλέον παντρεμένη με τον επιφανή Σεβιλλιάνο Γκουτιέρε Αλφόνσο ντε Σολίς (εμένα). Αυτή η συνάντηση θα είναι η αρχή για μια σειρά από γεγονότα και παρεξηγήσεις, με απρόβλεπτες συνέπειες για όλους τους ήρωες!

Το έργο θεωρείται ένα από τα πιο συναρπαστικά, αλλά και πιο αμφιλεγόμενα έργα της ισπανικής Χρυσής Εποχής του 17ου αιώνα. Τι θα μας προβληματίσει, λοιπόν, και τι θα μας συναρπάσει παρακολουθώντας το;
Το έργο αυτό είναι πράγματι ένα διαμάντι και, παρόλα αυτά, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα χάριν του Θωμά Μοσχόπουλου που το βρήκε, το μετέφρασε και το σκηνοθέτησε.
Το έργο αυτό μιλάει για το πόσο πολύ οι άνθρωποι παλεύουν να κατακτήσουν μια σταθερότητα στη ζωή τους, τη στιγμή που η ίδια η ζωή είναι ρευστή και ασταθής, και πως αν δεν πας με τη ροή ή αν αποφασίσεις ότι η ροή είναι κάτι που μπορείς να ελέγξεις, τότε η ματαίωση, η απογοήτευση ή ακόμα και η καταστροφή είναι σίγουρη.
Στον «Γιατρό της τιμής του», ο κεντρικός ήρωας, ο Γκουτιέρε, προσπαθώντας να διατηρήσει σταθερό ένα έδαφος που τρέμει, βουτάει σε έναν ωκεανό σκέψεων, υποθέσεων και ερμηνειών, που στο τέλος δεν ξέρει πώς να βγει, οδηγούμενος σε ακραίες πράξεις, αφού κάθε δεδομένο που έχει ή ανακαλύπτει ή εφευρίσκει με ένα μυαλό που τρέχει δίχως φρένα, ανατρέπεται την επόμενη στιγμή.

Ποιο είναι, για σένα, το πιο «δυνατό χαρτί» της συγκεκριμένης παράστασης;
Ως μέρος αυτής της παράστασης, δεν μπορώ να γνωρίζω ποιο είναι το δυνατό της χαρτί… Έχω μια αίσθηση, όμως, ότι είναι πολλά τα δυνατά της χαρτιά!

Γεμάτη χρονιά η φετινή για σένα, περιλαμβάνει και τηλεόραση, πέρα από το θέατρο.  Έχεις πει ότι κάθε χρόνο σε καλούσαν για τις «Άγριες Μέλισσες», αλλά φέτος ήταν η στιγμή να πεις το «ναι». Ποια η ειδοποιός διαφορά σε σχέση με τις προηγούμενες δύο χρονιές;
Όλα πρέπει να γίνονται στην ώρα τους, και φέτος ήταν η στιγμή μας! Θυμάμαι όταν με κάλεσε η Μιράντα Ρωσταντή και μου είπε «έλα τώρα από τα “Κάππα”, έχω κάτι πολύ ωραίο για σένα», μέσα μου ήξερα ότι φέτος θα συνεργαστούμε!
Χαίρομαι γι’ αυτή τη συνεργασία και για το ωραίο κλίμα που επικρατεί στα γυρίσματα.

Τελικά, η φράση «ερωτικό τρίγωνο» μάλλον χαρακτηρίζει τη φετινή σεζόν στη δική σου περίπτωση, αφού και στις «Μέλισσες» μπαίνεις μεταξύ Δούκα και Μυρσίνης…
Δεν το είχα σκεφτεί, αλλά σα να έχεις δίκιο!

Αυτή τη «συμμαχία» του χαρακτήρα σου, Θέμη Δαμασκηνού, με τη Μυρσίνη πώς την αποκωδικοποιείς εσύ: Ως «προδοσία» απέναντι στον Δούκα, ως ηθικό χρέος απέναντι σε μια απατημένη γυναίκα ή ως πράξη ενός άνδρα που προσπαθεί να κερδίσει την καρδιά μιας γυναίκας;
Ο Θέμης Δαμασκηνός έχει μπει άθελά του ανάμεσα σε μια ανελέητη κόντρα της Μυρσίνης και του Δούκα. Οι χειρισμοί πρέπει να είναι εξαιρετικά λεπτοί και προσεκτικοί. Αυτό κάποιες φορές το πετυχαίνει, κάποιες όχι!
Είναι φιλόδοξος, τον ενδιαφέρει πολύ η δουλειά του και η προσωπική του ανέλιξη, αλλά παράλληλα θέλει να κερδίσει την προσοχή της Μυρσίνης, και κάπου εδώ κολλάει και η συμμαχία του μαζί της.

photo credits: Leonidas Vassilopoulos

Ποιος είναι ο Γιώργος Παπαπαύλου
Ο Γιώργος Παπαπαύλου είναι αριστούχος απόφοιτος της Ανώτερης Δραματικής Σχολής «Ιάκωβος Καμπανέλλης» (Αγ. Βαρβάρας) και πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών. Έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 30 θεατρικές παραστάσεις σημαντικών Ελλήνων σκηνοθετών (Μοσχόπουλος, Πατεράκη, Καλαβριανός, Σκουρλέτης, Μαστοράκης, Χουβαρδάς, Φεζολάρι κ.ά.) σε μεγάλους θεατρικούς οργανισμούς (Εθνικό Θέατρο, Φεστιβάλ Αθηνών/Επιδαύρου, ΘΟΚ, Θέατρο Τέχνης, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση), ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου (Τρέπλιεφ, Ετεοκλή, Αίγισθο, Κλυταιμνήστρα, Αίμονα, Ρασκόλνικοφ, Ιβάν Καραμαζόφ, Κοριολανό, Ζητιάνο, Συλλέκτη, Ιάσονα κ.ά). Φέτος συμμετέχει στη σειρά του ΑΝΤ1 «Άγριες Μέλισσες». Τη σεζόν 2019-2020 πρωταγωνίστησε στην σειρά «Έρωτας μετά» του ALPHA. Έχει συνεργαστεί  με τον Κώστα Κουτσομύτη, τον Πάνο Κοκκινόπουλο και τον Παναγιώτη Φαφούτη.

Διδάσκει υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή «Αθηναϊκή Σκηνή».

Photo credits παράστασης: Πάτροκλος Σκαφίδας

Photo credits για Γ. Παπαπαύλου: Αλέξανδρος Χαρόβας, Λεωνίδας Βασιλόπουλος

Δείτε το τρέιλερ της παράστασης «Ο Γιατρός της τιμής του» του Θεάτρου Πόρτα: