Η Μαρία Μπεκατώρου δεν χρειάζεται συστάσεις, θα ήταν μάλλον περιττές. Κι αυτό διότι έχει καταφέρει, μέσα από όλα αυτά τα χρόνια, να μας κάνει να την αισθανθούμε λίγο “φίλη” μας. Κι αν κανείς έχει την ευκαιρία να της μιλήσει κι εκτός τηλεόρασης, πέρα από τον επαγγελματισμό της που τον διαπιστώνει αμέσως, αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται ξεκάθαρα για την περίπτωση «αυτό που βλέπεις, αυτό είναι»: αυθεντικά φωτεινή, αυθεντικά ευγενής, αυθεντικά καλοσυνάτη, αυθεντικά… “αυθεντική”.
Συνέντευξη στη Μαρία Λυσάνδρου
_Ξεκινώντας την καριέρα σου στην τηλεόραση, για αρκετά χρόνια έκανες και συνεντεύξεις. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια είσαι περισσότερο στην παρουσίαση. Σου λείπουν καθόλου οι συνεντεύξεις;
Η αλήθεια είναι ότι στο «Πρωινό Σου Κου» έκανα και συνεντεύξεις… Αλλά αν με ρωτούσες τι μου λείπει, θα σου έλεγα ότι, όντως, αυτές μου λείπουν. Εγώ στο κομμάτι αυτό δίνω και μια άλλη διάσταση στο μυαλό μου, προσπαθώ μέσα από την κουβέντα να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τον άλλον και σε ψυχολογικό επίπεδο…
Τις αγαπάω πολύ μεν, αλλά δεν κάνω “εμπορικές” συνεντεύξεις. Με χαρακτηρίζει κάτι που έχω μάθει από το Telecity, όπου λειτουργούσα αρκετά ανεξάρτητα: Δεν μπορώ να φέρνω σε δύσκολη θέση τον άνθρωπο που έχω απέναντί μου, και εννοώ ότι αποφεύγω εσκεμμένα κάτι που μπορεί να τον ενοχλήσει. Με αυτή την τάση της αναπαραγωγής που υπάρχει πλέον, δεν ξέρω τελικά αν θα ήμουν μία καλή παρουσιάστρια για συνεντεύξεις στα κανάλια – σήμερα, το 2021.
_Έχω την εντύπωση, βέβαια, ότι πλέον ο κόσμος θέλει να παρακολουθήσει και κάτι διαφορετικό. Όχι μόνο τα συγκεκριμένα πράγματα που αναπαράγονται από όλους…
Εμένα με άγχωνε πάντα η στιγμή που έπρεπε να κάνω μια πιο δύσκολη ερώτηση. Το έζησα και στο «Σου Κου», αλλά το έβλεπα και στα «Καρντάσιανς», που ο Γρηγόρης (Αρναούτογλου) μπορούσε να το κάνει με έναν ωραίο τρόπο, χωρίς να φέρνει σε δύσκολη θέση τον απέναντι. Εντάξει, το κάνει και χρόνια αυτό… Εγώ δεν ξέρω… Βέβαια, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, μπορεί αυτό να είναι απλά ο φόβος μου και τίποτα άλλο.
_Αν κάποιος σου έλεγε, εν καιρώ πανδημίας, αυτή τη στιγμή, ότι έχεις την ευχέρεια να κάνεις μία και μοναδική συνέντευξη στην τηλεόραση, σε prime time, και να ρωτήσεις αυτά που πραγματικά θες εσύ… ποιο πρόσωπο θα επέλεγες;
Τον Σωτήρη Τσιόδρα θα ήθελα!
_Τον Τσιόδρα, ε; Γιατί;
Θα σου πω… Γιατί αυτός ο άνθρωπος μπήκε στις ζωές μας με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, και νιώθω ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και σε κοινωνικό επίπεδο – με μεγάλη οικογένεια, με πολύ σημαντικές γνώσεις. Θα μου άρεσε…
Γενικά, μου αρέσει να κάνω συνεντεύξεις με ανθρώπους που θαυμάζω. Και τον Σωτήρη Τσιόδρα τον θαυμάζω, μου αρέσει πολύ.
_Θεωρείς ότι αδικήθηκε λίγο; Γιατί, ενώ στην αρχή είχε την προσοχή όλων, στην πορεία δέχτηκε επιθέσεις διαφόρων ειδών…
Πάντα, δυστυχώς, ένας άνθρωπος που είναι υπερβολικά προβεβλημένος, προκαλεί αντιδράσεις – θετικές και αρνητικές. Ε, αυτό έγινε και στην περίπτωση του Σωτήρη Τσιόδρα. Είναι κάτι που δεν το αποφεύγεις, έτσι κι αλλιώς…
_Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο, μεταβατική σε πολλά επίπεδα: πέρα από το κομμάτι της υγείας λόγω πανδημίας, υπάρχει και το κοινωνικό κομμάτι, με αυτόν τον “ποταμό” καταγγελιών περί παρενόχλησης. Το νιώθεις ότι είναι μια εποχή για την οποία θα διαβάζουμε κάποτε στα βιβλία;
Κοίταξε, επειδή το θέμα του κορονοϊού έχει επηρεάσει όλη την ανθρωπότητα, σε παγκόσμιο επίπεδο, σίγουρα θα φέρει πολλές αλλαγές. Φέρνει κοινωνικές αλλαγές, πολιτικές, φέρνει αλλαγές στην κοινότητα της Ιατρικής, αλλά και αλλαγές σε προσωπικό επίπεδο. Οπότε, ναι, νομίζω ότι, μετά από αυτό, θα περάσουμε πια σε μια άλλη εποχή, τη μετά-COVID εποχή.
Όλα αυτά είναι ο “πόλεμος” της γενιάς μας… Αυτό είναι.
Χτίζεται μια φανταστική, “φωτεινή” ενέργεια πάνω από το YFSF. Αυτό έχει ανάγκη ο κόσμος, αυτό χρειαζόμαστε κι εμείς.
_Δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω και για το θέμα της παρενόχλησης…
Ξέρεις τι; Έχει τοποθετηθεί τόσος κόσμος, και είναι και τόσοι άνθρωποι που το έχουν βιώσει αυτό… Eγώ το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αυτή είναι μια περίοδος που η Ελλάδα κλονίζεται κοινωνικά. Αυτό δεν με βρίσκει αδιάφορη. Με έχει προβληματίσει και με έχει πονέσει πάρα πολύ, σε συγκεκριμένες περιόδους έχω κλάψει πολύ. Αλλά είναι και μία νίκη, γιατί πλέον όλα φανερώνονται, και κανείς πια δεν μπορεί να πιστεύει ότι βρίσκεται στο απυρόβλητο.
Βέβαια, πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι κάνουν κακό – εκεί είναι το πρόβλημα. Πιστεύουν ότι αυτό είναι μέρος μιας φυσιολογικής συμπεριφοράς. Κι αυτό, για μένα, είναι το χειρότερο όλων…
_Πιστεύεις ότι, μετά από όλο αυτό που γίνεται, θα αλλάξει τελικά κάτι; Γιατί πολλές φορές στην αρχή γίνεται ντόρος (ίσως τώρα έχουμε και ανάγκη να ξεφύγει λίγο η προσοχή μας από την πανδημία), αλλά μετά…
Εγώ πιστεύω ότι θα αλλάξει. Οι άνθρωποι αυτοί παίρνουν το μάθημά τους. Τώρα είναι η στιγμή!
_Έχεις πει ότι εσύ φρόντιζες να εργάζεσαι πάντα σε περιβάλλοντα πιο “προστατευμένα” όλα αυτά τα χρόνια.
Δεν έχω φροντίσει. Μου έτυχε αυτό, δόξα τω θεώ…
_Ήθελα, λοιπόν, να “πατήσω” σε αυτό και να ρωτήσω: Όταν σου προτείνεται μια δουλειά, ποιες προϋποθέσεις προσέχεις πάντα να πληρούνται, ώστε να πεις το “ναι” ή, τουλάχιστον, να το σκεφτείς σοβαρά;
Για την τηλεόραση μου λες, ε; Είναι να μου αρέσει αυτό που μου προτείνουν και να πιστέψω ότι μπορώ να το κάνω με όλο μου το “είναι”, ότι θα μπορώ να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Αλλά και να έχω καλούς συνεργάτες, να υπάρχει ωραίο κλίμα, να μην υπάρχουν γκρίνιες. Αυτό. Νομίζω ότι, μέχρι στιγμής, έτσι έχει γίνει.
_Εγώ πιστεύω ότι αυτό που εκπέμπεις στους ανθρώπους, αυτό εισπράττεις κιόλας. Αν εσύ είσαι εντάξει απέναντι στους συναδέλφους…
Συμφωνώ απόλυτα! Στη δουλειά μας, στην τηλεόραση, είναι και λίγο έτσι. Και αυτό δεν το συνδέω καθόλου με το θέμα των καταγγελιών, έτσι; Μιλάμε γενικά.
_Την περίοδο της καραντίνας, και πέρυσι αλλά και τώρα, πολύς κόσμος μπήκε στη διαδικασία να κάνει έναν “απολογισμό”. Εσύ;
Όχι, απολογισμό όχι. Εντάξει, ηρεμείς λίγο… Απλά, ξέρεις τι; Επειδή εγώ δεν μπορώ καθόλου να είμαι κλεισμένη και έχω μάθει από μικρή να δουλεύω πάρα πολύ, όλο αυτό με επηρέασε στο να αποδείξω στον εαυτό μου, για άλλη μια φορά, πόσο πολύ αγαπάω τη δουλειά μου. Απλώς, αυτή τη στιγμή, μου κόπηκε η φόρα. Αυτό είναι.
_Πολλοί, μέσα από αυτή την αδράνεια, σκέφτηκαν πόσο τους είχαν απορροφήσει οι υποχρεώσεις, με αποτέλεσμα να μην αφιερώνουν χρόνο σε αυτά που έχουν πραγματική αξία…
Όχι, εγώ τις απολαμβάνω τις στιγμές μου. Πάντα το έκανα! Αυτό το καθημερινό “τρέξιμο” για μένα είχε πάντα φανταστικές στιγμές…
_Είσαι από τους λίγους ανθρώπους που το λένε αυτό…
Τα περισσότερα πράγματα που κάνω στην καθημερινότητά μου, τα κάνω πολύ συνειδητοποιημένα. Όλα αυτά τα σκεφτόμουν έτσι κι αλλιώς, δεν μου προέκυψαν στο lockdown.
Αυτό που έμαθα, όμως, και που μάθαμε όλοι τελικά, είναι ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Και ότι, εκεί που έχεις πάρει φόρα, κάποιος, ο οποιοσδήποτε (αυτή τη φορά είναι ο κορονοϊός) μπορεί να σε σταματήσει. Οπότε, πρέπει να ζούμε την κάθε μας στιγμή, γιατί η ζωή είναι μικρή και κρύβει πολλές εκπλήξεις, ευχάριστες και δυσάρεστες.
Πάντα το χαιρόμουν αυτό που μου συμβαίνει και ένιωθα ευγνωμοσύνη. Αυτή είναι η αλήθεια μου…
_Εσύ δεν σταμάτησες να δουλεύεις κατά τη διάρκεια του lockdown, έτσι;
Όχι, σταμάτησα! Σταματήσαμε τρεις μήνες την πρώτη φορά.
_Παρακολούθησες λίγο περισσότερο τηλεόραση εκείνη την περίοδο; Αλλά και τώρα που, αναγκαστικά, είμαστε όλοι σπίτι από νωρίς;
Όχι ιδιαίτερα. Θα διαβάσω λίγο παραπάνω… Είδα λίγο περισσότερη τηλεόραση, αλλά όχι πολλή.
_Ήθελα να σε ρωτήσω, τώρα που είχες περισσότερο χρόνο στο σπίτι, αν έβγαλες κάποιο συμπέρασμα για την ποιότητα της τηλεόρασης που βλέπουμε στην Ελλάδα, αν βλέπεις να έχουν βελτιωθεί τα πράγματα, σε σχέση με προηγούμενες χρονιές…
Κοίταξε, σίγουρα δεν υπάρχει τόσο πολύ το «μέσα από την κλειδαρότρυπα»… Να σου θυμίσω ότι έχουμε περάσει και περιόδους ρεπόρτερ να ψάχνουν τα σκουπίδια διασήμων! Οπότε, ναι, από αυτή την άποψη, είμαστε πολύ καλύτερα.
Το σημαντικό είναι, έτσι όπως το βλέπω εγώ κι από τη δουλειά μου, επειδή συνεργάζομαι με υπέροχους ανθρώπους και πίσω από τις κάμερες, ότι πλέον υπάρχει χώρος για πολύ κόσμο. Έχουν δημιουργηθεί νέα κανάλια, με πολύ ωραίες προτάσεις, οπότε ο τηλεθεατής νομίζω ότι μπορεί να δει τα πάντα – από ένα πολύ ωραίο, επιτυχημένο σίριαλ, μέχρι ένα λίγο πιο ακραίο ριάλιτι∙ όλα υπάρχουν πια. Δεν κατηγορώ κανέναν γι’ αυτό που παρακολουθεί, γιατί όλα υπάρχουν στη ζωή μας και ο καθένας επιλέγει να δει ό,τι θέλει.
_Καλά, και στην καραντίνα είναι πολύ μεγάλη συντροφιά η τηλεόραση, δεν το συζητάμε…
Εννοείται, τρομερή!
Εγώ την αγαπώ την τηλεόραση και ξέρω πια ότι, ειδικά αυτή την περίοδο, έχει μπει σε περίοπτη θέση στα σπίτια των περισσότερων ανθρώπων. Κι αυτό, εμένα που δουλεύω στην τηλεόραση, με κάνει πολύ χαρούμενη.
_Αυτή την «περίοπτη θέση» την έχεις λίγο περισσότερο στο μυαλό σου, κάνοντας τώρα τα γυρίσματα για το “Still Standing”; Σε έχει βάλει καθόλου στη διαδικασία να λειτουργήσεις λίγο διαφορετικά, ξέροντας τη μεγάλη ανάγκη των τηλεθεατών να περάσουν καλά;
Όχι, όχι. Το ίδιο νιώθω, το ίδιο κάνω.
Απλά αυτό που έχω καταλάβει στο “Still Standing”, επειδή έχουμε πάρα πολλές συμμετοχές, είναι ότι μέσα στην καραντίνα ο κόσμος με γνώρισε λίγο καλύτερα στο παιχνίδι και ήθελε να έρθει να ζήσει την εμπειρία αυτή από κοντά. Αυτό είναι μια πολύ ωραία εξέλιξη για μένα.
Βλέπω ότι ο κόσμος έχει διάθεση πια να βγει, να τολμήσει. Έρχονται πάρα πολλοί παίκτες που βγαίνουν πρώτη φορά στην τηλεόραση – που κι αυτό τολμηρό είναι!
_Όταν είχαμε κάνει την προηγούμενη συνέντευξη, πριν δυο χρόνια ακριβώς, το “Still Standing” ήταν αρκετά καινούργιο για σένα. Μου είχες πει ότι εξακολουθούσες να έχεις άγχος, γιατί έπρεπε να είσαι συνεχώς συγκεντρωμένη, να αντιδράς αναλόγως… Τώρα πια;
Κοίταξε να δεις, πλέον το “Still Standing” το έχω φέρει πιο κοντά στην προσωπικότητά μου. Και, με το χέρι στην καρδιά, μπορώ να πω ότι το έχω αγαπήσει τόσο πολύ, μα τόσο πολύ, που αν με ρωτήσουν μετά από χρόνια, ξέρω ότι θα είναι στα top 5 τηλεοπτικά, ωραία πράγματα που έχω κάνει!
_Ε, τώρα δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω… Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ποιο είναι το top 5 σου;
Δεν μπορώ να πω top 5 τώρα… Αλλά από τα αγαπημένα μου είναι σίγουρα το “Junior Master Chef” στο Mega, το “Still Standing” και το “Your Face Sounds Familiar”. Αυτά θα πω!
_Για κάποιον λόγο, ήμουν σίγουρη για το “Your Face Sounds Familiar”. Δεν ξέρω πώς, αλλά κάθε χρονιά η χαρά σου φαίνεται και πιο μεγάλη!
Με το “Face” ξεκινήσαμε μαζί, ήταν ένα πολύ καινούργιο προϊόν για τα ελληνικά τηλεοπτικά δεδομένα. Είναι μια φανταστική ιδέα, το “χτίσαμε” μαζί.
Πιστεύω ότι το show αυτό, όσα χρόνια κι αν περάσουν, πάντα θα είναι χαραγμένο στις μνήμες των τηλεθεατών, γιατί έχουν περάσει φανταστικοί καλλιτέχνες και έχουν χαρίσει τέλειες στιγμές. Είμαι πολύ χαρούμενη που έχω παρουσιάσει εγώ αυτό το show.
_Και φοβερή παραγωγή…
Βέβαια, βέβαια… Πού να δεις φέτος!
Αυτό που μάθαμε όλοι, τελικά, είναι ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Πρέπει να ζούμε την κάθε μας στιγμή, γιατί η ζωή είναι μικρή και κρύβει πολλές εκπλήξεις…
_Φέτος είναι και “Αll Star”. Πώς προέκυψε η ιδέα;
Το αποφάσισαν οι υπεύθυνοι του προγράμματος, όλες αυτές οι καλλιτεχνικές ιδιοφυΐες που στήνουν αυτά τα φανταστικά προγράμματα. Νομίζω ότι ήταν η καλύτερη στιγμή για να γίνει!
Έχει μεγάλο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον, και έχει και φανταστική διάθεση από όλους μας. Πάντα το νιώθω, αλλά αυτή τη φορά, επειδή ουσιαστικά είναι ένα reunion με ανθρώπους που έχουν αφήσει τη δική τους ιστορία στο show, η διάθεση είναι τρελή! Ο Θανάσης ο Αλευράς, που είναι και φίλος μου, από την πρώτη μέρα που κάναμε πρόβες μού έλεγε «Μαρία, έχω τρελαθεί! Ανυπομονώ, δεν κρατιέμαι!». Το λένε όλοι αυτό!
_Μα το είδαμε και στο εορταστικό “Still Standing”, στο οποίο είχαν φιλοξενηθεί οι φετινοί συμμετέχοντες του YFSF. Μεγάλος ενθουσιασμός!
Κάποια στιγμή, εκείνη τη μέρα, το βλέμμα μου είχε χαθεί! Είχα ένα ύφος, δεν ήξερα πού να πρωτοκοιτάξω!
Θα σου πω, λοιπόν, ότι εγώ ένιωθα πως υπήρχε μεγάλη αναμονή και από το κοινό. Το συζητάγαμε στην πρόβα, ήταν πολύς ο κόσμος που περίμενε να το δει. Γιατί, ξέρεις τι; Όλες αυτές οι φανταστικές εμφανίσεις των καλλιτεχνών στο YouTube έχουν κάνει εκατομμύρια προβολές… Μου λένε οι άνθρωποι «το βράδυ, αν δεν έχουμε διάθεση, καθόμαστε και βλέπουμε τον τάδε, τον τάδε, τον τάδε…». Είναι φοβερό πράγμα, μετά από τόσα χρόνια, να υπάρχει αυτή η διαχρονικότητα!
_Και, φυσικά, συμμετέχουν και πολλοί από τους νικητές των προηγούμενων σεζόν, δεν είναι όλοι όμως…
Όχι, όχι, δεν είναι όλοι οι νικητές. Είναι και άνθρωποι που έχουν γράψει ιστορία στο “YFSF”.
_Και είναι και η επιτροπή… Εντάξει, έχουμε δύο παλιούς γνωστούς, τον Τάκη Ζαχαράτο και την Κατερίνα Παπουτσάκη, αλλά έχουμε και new entries, τον Κωστή Μαραβέγια και τον Μιχάλη Ρέππα. Πιο “αγαπησιάρικη” μου φαίνεται η επιτροπή φέτος…
Είναι πιο… δεν ξέρω πώς να σ’ το πω… Εγώ, έτσι κι αλλιώς, με τον Τάκη Ζαχαράτο έχουμε σχέσεις φιλικές από το προηγούμενο “Face”, αγαπιόμαστε βαθιά. Περνάω φανταστικά μαζί του. Επίσης, έχουν όλοι την καλύτερη των διαθέσεων. Έτσι, χτίζεται αυτόματα μια φανταστική, “φωτεινή” ενέργεια πάνω από το “Face”. Αυτό έχει ανάγκη ο κόσμος, αυτό χρειαζόμαστε κι εμείς. Γιατί κι εμείς είμαστε ταλαιπωρημένοι με αυτή την κατάσταση… Ξέρω ότι και οι τέσσερις το ήθελαν πάρα, μα πάρα πολύ!
_Το YFSF ήταν ένα από τα προγράμματα που έμειναν «στη μέση» την προηγούμενη χρονιά. Έχουν αλλάξει πράγματα στην όλη παραγωγή και ετοιμασία της εκπομπής αυτή τη φορά;
Ε ναι, υπάρχουν και συγκεκριμένες οδηγίες από την Πολιτική Προστασία που τις τηρούμε 100%. Κάνουμε συνέχεια τεστ, περιμένουμε να βγει το αποτέλεσμα, προσέχουμε όλοι πολύ… Δεν είναι εύκολο. Είναι διαφορετικά αυτή τη φορά. Είναι πολύ συγκεκριμένα τα άτομα που εργάζονται, και δεν έχουμε κοινό.
_Εντωμεταξύ, με το που βλέπω τον Μαραβέγια στην επιτροπή, λέω «Ευτυχώς που δεν είναι διαγωνιζόμενος», μέχρι κι αυτό θα κέρδιζε! (γέλια) Είναι πολύ ενδιαφέρον να τον δούμε σε μια τέτοια επιτροπή, γιατί είναι και κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό στο οποίο τον είχαμε συνηθίσει.
Ναι, και νομίζω ότι αυτό του ταιριάζει ακόμα περισσότερο, όπως τον έχω καταλάβει. Γιατί ο ίδιος είναι ένας άνθρωπος πολύ “αλέγκρος” και έχει πολλά στοιχεία θεατρικά στις εμφανίσεις του, πώς να σου το πω… Νομίζω ότι και του ταιριάζει, και το χαίρεται πάρα πολύ.
_Ο Μιχάλης Ρέππας; Εγώ τουλάχιστον δεν τον θυμάμαι σε κάποια εκπομπή μέχρι τώρα…
Ναι, ο Μιχάλης Ρέππας νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που το κάνει. Έχω την εντύπωση ότι κι αυτός δέχτηκε με μεγάλη χαρά να το κάνει – και νομίζω ότι δεν θα είναι καθόλου αυστηρός. «Τι να κάνω;», μου λέει, «πώς θα βαθμολογώ;». Ναι γιατί, ξέρεις, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που πασχίζουν για να κάνουν μία παράσταση, καταλαβαίνουν τους καλλιτέχνες που έχουν μόνο μία εβδομάδα για να στήσουν ένα ολόκληρο σκηνικό, να “μπουν” στον χαρακτήρα και να κάνουν μια άλλη προσωπικότητα κάθε φορά.
_Σε αγχώνει καθόλου που φέτος το YFSF είναι απέναντι σε ένα “Survivor” που δείχνει να έχει αναγεννηθεί από τις στάχτες του; Το έχεις καθόλου στο μυαλό σου;
Δεν με αγχώνει. Πάντα στη δουλειά μας υπάρχει ο ανταγωνισμός. Αλλά αυτή τη στιγμή, επειδή στη ζωή μου υπάρχει ένα καταπληκτικό τηλεοπτικό πρόγραμμα, εγώ βλέπω μόνο αυτό. Όλοι δουλεύουμε για να φέρουμε εις πέρας ένα άρτιο καλλιτεχνικά, και όχι μόνο, τηλεοπτικό αποτέλεσμα. Και πιστεύω ότι «το ‘χουμε».
_Οπότε, αν ήταν να κάνουμε μια διαφήμιση για το φετινό YFSF, τι θα λέγαμε, με δυο κουβέντες; Πώς θα το πλασάραμε;
Τι θα έλεγα, ε; «Πώς να χωρέσει τόσο ταλέντο σε μία σκηνή;», αυτό!