Θεοφανία Ανδρονίκου Βασιλάκη: «Βρίσκεται στην ανθρώπινη φύση η ανάγκη να φτάσουμε στην αλήθεια»

Το καλοκαίρι συνδυάζεται συνήθως με ένα ωραίο βιβλίο – και δη αστυνομικό. Εκείνη η αίσθηση της αλμύρας κατά την ανάγνωση μιας συναρπαστικής ιστορίας στην παραλία, ή η απόλαυση της ανάγνωσης παρέα με ένα παγωμένο καφέ ένα χαλαρό απόγευμα, αποτελούν για πολλούς κλασικές «εικόνες διακοπών». Γιατί, όμως, έχουν τόση «πέραση» οι αστυνομικές ιστορίες; Με ποιον τρόπο συνθέτει ένας συγγραφέας το παζλ μιας τέτοιας ιστορίας; Η πολυγραφότατη Θεοφανία Ανδρονίκου Βασιλάκη λύνει όλες μας τις απορίες και μας προτείνει γι’ αυτό το καλοκαίρι ένα «Κρεσέντο Εκδίκησης», που δεν θ’ αφήσει κανένα λάτρη του Μυστηρίου ασυγκίνητο.

Συνέντευξη στη Μαρία Λυσάνδρου

_Ενώ το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στη χώρα μας, μέχρι πρότινος η πλειονότητα των αναγνωστών έδειχνε μια προτίμηση στους ξένους συγγραφείς. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, το ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα αρχίζει να κερδίζει σημαντικό έδαφος. Πού το αποδίδετε αυτό;
Θεωρώ ότι οι Έλληνες συγγραφείς οι οποίοι ασχολούνται με το αστυνομικό μυθιστόρημα, δεν υστερούν σε τίποτα από τους ξένους. Έτσι, το κοινό επέλεξε και τελικά εμπιστεύθηκε τους εγχώριους συγγραφείς.

_Γιατί έχουν τόση «πέραση» οι αστυνομικές ιστορίες; Και δεν μιλάω μόνο για τα βιβλία… Υπάρχουν π.χ. αμέτρητες αστυνομικές σειρές στην τηλεόραση και σε διάφορες πλατφόρμες, οι οποίες κυριολεκτικά σαρώνουν.
Η λύση του μυστηρίου, του εκάστοτε μυστηρίου, αποτελούσε ανέκαθεν πόλο έλξης και αναγνωστών, και τηλεθεατών. Βρίσκεται στην ανθρώπινη φύση η ανάγκη να φτάσουμε στην αλήθεια. Πόσω μάλλον στην εξιχνίαση ενός εγκλήματος.

_Εσείς πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το αστυνομικό μυθιστόρημα;
Από την αρχή της ενασχόλησής μου με τη συγγραφή, είχα ξεκαθαρίσει μέσα μου πως δεν θα παρέμενα σε ένα είδος λογοτεχνίας αν αυτό δεν με εξίταρε, δεν με ενθουσίαζε, δεν παθιαζόμουν. Έτσι, έχοντας γράψει τρία χιουμοριστικά βιβλία σχέσεων, ένα μεταφυσικό, δυο ιστορικά και μια περιπέτεια, ήρθε η στιγμή να ασχοληθώ και με το αστυνομικό μυθιστόρημα.
Το προηγούμενο βιβλίο μου, οι «Άσπιλοι Ένοχοι», ενθουσίασαν το κοινό, αλλά και εμένα την ίδια, και έτσι αποφάσισα να γράψω και το επόμενο, το «Κρεσέντο Εκδίκησης».
Παράλληλα, τα πρώτα βιβλία που διάβασα στην εφηβεία ακόμη, ήταν αυτά της Αγκάθα Κρίστι, την οποία θαύμασα απεριόριστα για τον τρόπο με τον οποίο «κεντούσε» την κάθε ιστορία της. Δεν θυμάμαι ούτε ένα της βιβλίο στο οποίο να είχα προβλέψει τον δολοφόνο, ή τη λύση του μυστηρίου. Έτσι, όταν αποφάσισα να δοκιμαστώ σε αυτό το πολύ δύσκολο είδος, υποσχέθηκα σε εμένα πως θα βάλω όλες μου τις δυνάμεις, ώστε ο αναγνώστης να μην υποψιαστεί καν το φινάλε, αλλά να έχω φροντίσει να του δίνω καθ’ όλη τη διάρκεια του βιβλίου στοιχεία.
Είναι ένα στοίχημα δύσκολο, αλλά θεωρώ πως το έχω κερδίσει.

_Πώς ακριβώς λειτουργείτε όταν είναι ν’ αρχίσετε να γράφετε μια τέτοια ιστορία μυστηρίου; Η πλοκή και οι χαρακτήρες εξελίσσονται στην πορεία ή σκέφτεστε εξαρχής το τέλος και τον ένοχο, και απλά βλέπετε πώς θα διαμορφωθεί ενδιάμεσα η πλοκή;
Πάντα ξεκινώ με την κεντρική ιδέα και τον ένοχο. Τι θέλω να πω; Αυτή είναι η ερώτηση την οποία κάνω στον εαυτό μου.
Το βιβλίο, πέρα από το μυστήριο, οφείλει να έχει και ένα νόημα. Να καταδεικνύει, ή να καταγγέλλει κάτι. Η απόλυτη ευτυχία μου είναι να γνωρίζω πως, όταν κλείνει κάποιος στο τέλος το βιβλίο, μένει στο μυαλό του, το σκέφτεται, προβληματίζεται και μαθαίνει κάτι από αυτό.

_Η συγγραφή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος προφανώς χρειάζεται και κάποιου είδους μελέτη προηγουμένως, προκειμένου να αποτυπωθούν σωστά κάποιες καταστάσεις, όπως π.χ. οι αστυνομικές πρακτικές. Εσείς κάνετε κάποια τέτοια μελέτη και, αν ναι, τι φροντίζετε να μάθετε πριν αρχίσετε να γράφετε;
Ναι, φυσικά. Σε όλα τα βιβλία μου δεν υπάρχει καμία τυχαία αναφορά. Είναι όλα αποτέλεσμα έρευνας και διασταύρωσης.
Είναι, πρώτα από όλα, ένας δικός μου ψυχαναγκασμός, αυτός τού να είναι όλα αληθινά στην κάθε του σελίδα. Ακόμη και αν αφορά την παραμικρή λεπτομέρεια, όπως το γείσο μιας πόρτας στο κέντρο του Παρισιού, για παράδειγμα.

_«Κρεσέντο Εκδίκησης», λοιπόν… Μιλήστε μου λίγο για το βιβλίο. Περί τίνος πρόκειται ακριβώς;
Πριν ένα χρόνο, έφυγε από τη ζωή μια φίλη μου, η οποία καταγόταν από την Πολωνία, και μαζί με τα δυο παιδιά της μεταφέραμε την τέφρα της στο νεκροταφείο, στο Στετίνο. Μαγεύτηκα από αυτό το μέρος και αποφάσισα να τιμήσω την μνήμη της, τοποθετώντας το επόμενο βιβλίο μου εκεί.
Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης που διακόπηκε βάναυσα υπό την σκιά ενός φόνου. Επί τριάντα χρόνια, κανείς δεν κατάφερε να λύσει το μυστήριο και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Με αφορμή τον θάνατο μίας από τις ηρωίδες του βιβλίου, ξανανοίγει ο φάκελος και παρακολουθούμε την ιστορία από την αρχή.
Δυο αστυνομικοί, ο ένας της Ιντερπόλ και η Νιόβη από ένα επαρχιακό τμήμα στην Κόρινθο, αναλαμβάνουν να λύσουν το μυστήριο και να φτάσουν ως το τέλος της διαδρομής.

_Αν ήταν να χαρακτηρίσετε το βιβλίο αυτό με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;
Όπως το λέει και ο τίτλος του: Πρόκειται για ένα κρεσέντο εκδίκησης που, όμως, επιφέρει στο φινάλε την λύτρωση.

_Και πού μπορούμε να το βρούμε;
Σε όλα τα βιβλιοπωλεία.


«Κρεσέντο Εκδίκησης», η πλοκή
Στετίνο Πολωνίας, 1988. Κατά τη διάρκεια της δεξίωσης για την έναρξη του καλοκαιριού στην έπαυλη της οικογένειας Βίσκο, ο δεκαοκτάχρονος Βάσα Ορλάνωφ συλλαμβάνεται για τη στυγερή δολοφονία του ιδιοκτήτη. Όλα οδηγούν στο συμπέρασμα πως κίνητρό του ήταν η κλοπή ενός πίνακα αμύθητης αξίας. Όμως τίποτα δεν εξηγεί το έγκλημα του νεαρού ενάντια στον άνθρωπο που τον ευεργετούσε για χρόνια και σκόπευε να τον στηρίξει στις ανώτερες μουσικές σπουδές του ως πιανίστα.
Ορεινή Κορινθία, 2018. Στις απόκρημνες στροφές της χιονισμένης Ζήρειας, ένα αυτοκίνητο πέφτει στον γκρεμό και τυλίγεται στις φλόγες. Από μέσα ανασύρεται νεκρή η Αγνή Γεωργίου. Όταν οι αστυνομικές αρχές διαπιστώνουν τη σχέση της με τον διαβόητο και διεθνώς καταζητούμενο Ορλάνωφ, ενημερώνουν άμεσα την Ιντερπόλ. Ο αστυνομικός πράκτορας Νικόλας Στασινός έρχεται εσπευσμένα στην Ελλάδα από τη Λυών και συνεργάζεται με την αστυνόμο Νιόβη Πέτρου του Τμήματος Κορίνθου, προκειμένου να εντοπίσουν τα ίχνη του κακοποιού.
Δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι άνθρωποι αναγκάζονται να ενώσουν τις δυνάμεις τους, αναζητώντας στοιχεία από το παρελθόν και ξεκινούν μαζί ένα ταξίδι ενάντια στον χρόνο σε Πολωνία, Γαλλία και Ελλάδα. Κοινός σκοπός τους είναι να συλλάβουν έναν στυγνό δολοφόνο, που διαφεύγει για περισσότερο από δύο δεκαετίες. Και τότε αδιανόητα εγκλήματα και ένοχα μυστικά, θαμμένα στο σκοτάδι και στη σιωπή, αποκαλύπτονται.
Αντισυμβατικοί έρωτες και ανατριχιαστικές αλήθειες που δεν τολμούν να ειπωθούν, έρχονται στο φως. Οι ψυχές των νεκρών απαιτούν δικαίωση…


Η Θεοφανία Ανδρονίκου Βασιλάκη (λογοτεχνικό ψευδώνυμο) εργάζεται ως δημοσιογράφος σε περιοδικά, εφημερίδες και ιστοσελίδες, στον χώρο του καλλιτεχνικού και τηλεοπτικού ρεπορτάζ. Επίσης, έχει ασχοληθεί με την τηλεόραση, συμμετέχοντας ως κειμενογράφος και σεναριογράφος σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές.
Ως συγγραφέας εμφανίστηκε το 2009 με το βιβλίο «Δεσποινίς ετών 29… και κάτι ψιλά», από τις Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ. Το 2012 κυκλοφόρησε το μεταφυσικό δράμα «8 ψυχές που δεν έφυγαν», από τις Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί.
Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφόρησαν τα μυθιστορήματα: «Ο κορσές της Σταχτοπούτας» (2014) και «Γυναίκες στα πρόθυρα… γάμου» (2015), ενώ από τις Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη τα μυθιστορήματα: «Η Διαθήκη του Ζάνα» (2017), «Η Υπηρέτρια της Δούκισσας» (2018), «Ζακίνθη, στο Άβατο του Κόντε» (2019) και «Άσπιλοι Ένοχοι» (2020).



Abbvie