O καφές µε φίλους είναι µια ωραία, χαλαρωτική διαδικασία για τους ανθρώπους, σε όλες τις χώρες του κόσµου – εκτός από την Ελλάδα. Εδώ έχουµε περάσει σε άλλο επίπεδο. Το κεφάλαιο «καφές» εµείς το έχουµε αναγάγει σε διεπιστηµονική διαδικασία: Κοινωνιολογία, Ιατρική, Οικονοµία, Πολιτική Ανάλυση, Φιλοσοφία, Ψυχολογία, όλες σε µία µόνο συνάντηση, και µε την ίδια ευκολία (για ουσιαστικές γνώσεις σχετικά µε τα θέµατα που αναλύονται µη µε ρωτάτε, δεν νοµίζω ότι είχαν και ποτέ ιδιαίτερη σηµασία).
Η µέση διαδικασία περιλαµβάνει µία δίωρη “συνεδρία”, η οποία έχει προοπτικές να φτάσει και πεντάωρο, αναλόγως των εξελίξεων στη χώρα, στην παγκόσµια ιατρική κοινότητα και στα γκοµενικά των µελών του “πάνελ”. Ενίοτε χρειάζεται να παραγγελθεί ενδιάµεσα και δεύτερος καφές, καθώς ο σερβιτόρος παρα-είναι ανίδεος για να αντιληφθεί την υψηλή σοβαρότητα της συζήτησης, και κοιτάει τους συνέδρους µε µισό µάτι επειδή του κρατάνε το τραπέζι, αναγκάζοντάς τον να βάλει τον κολλητό του αφεντικού να κάτσει προσωρινά στο µπαρ.
Κι ενώ, προ πανδηµίας, οι ιατρικές εξειδικευµένες συζητήσεις κινούνταν γύρω από το «έχω αύριο οδοντίατρο για απονεύρωση. Ω, ρε φίλε, και µόνο που σκέφτοµαι εκείνο τον τροχό…», στη νέα πραγµατικότητα που ξηµέρωσε µε το άνοιγµα της εστίασης, η ηµερήσια διάταξη αναµένεται να περιλαµβάνει σχολιασµό της µελέτης που δηµοσίευσαν οι “συνάδελφοι” στο The New England Journal of Medicine περί ασφάλειας του εµβολίου της Johnson & Johnson, καθώς και κατάθεση ενστάσεων σχετικά µε τον τρόπο που διαχειρίζεται ο ΕΟ∆Υ την καταγραφή των αποτελεσµάτων των rapid tests ανά την επικράτεια. Όλα αυτά, µετά το βρίσιµο του Μήτσου που εντοπίστηκε online στη 1 το πρωί, και «θα του τα βγάλω τα µατάκια, έτσι και µάθω ότι γκοµενίζει…».
Επίσης, στην Ελλάδα σπάνια ο “καφές” είναι µόνο καφές – ειδικά αν το ραντεβού κλειστεί µετά τη δουλειά: είναι καφές για starter, που ακολουθείται από µια µπύρα ή ένα ποτήρι κρασί, που ακολουθείται από ένα «δεν χτυπάµε και καµιά ποικιλία, να τσιµπάµε κάτι; Μ’ ένα τοστάκι είµαι απ’ το πρωί…». Κι αυτό, παράλληλα µε την κατασκοπία στο instagram, για σκοπούς καθαρά κοινωνιολογικής έρευνας, της αχώνευτης συναδέλφου που ανεβάζει συνεχώς “πειραγµένες” φωτογραφίες της που τη δείχνουν δίµετρη και –τουλάχιστον– µοντέλο της Victoria Secret (ενώ καµία σχέση), και όλη µέρα γυρεύει στο Ίντερνετ ψαγµένα ρητά για να ανεβάσει, τη στιγµή που η ίδια θεωρεί ότι ο Όσκαρ Ουάιλντ είναι εκείνος που φτιάχνει τα βραβεία που δίνουν κάθε χρόνο στο Χόλιγουντ.
Είναι απορίας άξιον πώς αντέξαµε τόσους µήνες χωρίς αυτόν τον “καφέ”. Γιατί δεν πρόκειται απλά για µια αφορµή συνάντησης µε την παρέα µας, κάπου ωραία, για να τα πούµε και να χαζέψουµε λίγο τον κόσµο. Πρόκειται πρωτίστως για µία τσάµπα ψυχοθεραπεία, συνοδεία ποτών και “τσιµπηµάτων”, στην οποία µοιραζόµαστε χαρές, στεναχώριες, προβληµατισµούς και γέλιο πολύ.
Κι αν µας προκύψει να βρούµε και λύσεις για τα “παιδιά” που ζορίζονται εκεί, στον Π.Ο.Υ., κέρδος θα ‘ναι. Καλούς µας καφέδες!
Μαρία Λυσάνδρου
m.lysandrou@tpb.gr