Planbe team
Η βραβευμένη συγγραφέας και σεναριογράφος Λεία Βιτάλη, στο καινούργιο της βιβλίο με τίτλο «Η οργή των μικρών ανθρώπων» (εκδόσεις Πατάκη), αφηγείται την ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης από μία διαφορετική και εντελώς πρωτότυπη οπτική, με αφορμή τη δολοφονία του γιου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Πάνου. Ποιοι είναι αυτοί οι «μικροί» απλοί άνθρωποι; Ποια είναι τα τρία διαφορετικά πρόσωπα του Κολοκοτρώνη; Η παρουσίαση της ανθρώπινης διάστασης ενός ήρωα σημαίνει, άραγε, και απομυθοποίησή του; Η Λεία Βιτάλη έρχεται να δώσει τις δικές της απαντήσεις που αξίζει να διαβάσετε.
Πώς σας ήρθε η ιδέα να χρησιμοποιήσετε τη δολοφονία του Πάνου Κολοκοτρώνη ως κεντρικό άξονα του μυθιστορήματος;
Η δολοφονία του Πάνου, του πρωτότοκου γιου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, υπήρξε για την Ελληνική Επανάσταση ένα κορυφαίο γεγονός που άλλαξε την πορεία της. Αφ’ ενός, αποδυνάμωσε τον ηγέτη της Επανάστασης καταρρακώνοντάς τον ψυχολογικά και, αφ’ ετέρου, ακύρωσε την προσδοκία ο Πάνος να γίνει κυβερνήτης της χώρας.
Το μυθιστόρημα λειτούργησε ως μοχλός καθώς, με την λογοτεχνική φαντασία, ο πατέρας Κολοκοτρώνης αναλαμβάνει τη διαλεύκανση αυτής της ύπουλης δολοφονίας, ψάχνοντας να βρει τον εκτελεστή. Μέσα από την οδύσσεια αυτής της έρευνας, περνάει η ιστορία της Επανάστασης με μια αλλιώτικη ανθρωποκεντρική οπτική. Αυτή η προσέγγιση δίνει στο μυθιστόρημα αστυνομική δομή που πιστεύω ότι κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον.
Ο τίτλος του βιβλίου είναι «Η οργή των μικρών ανθρώπων». Ποιοι είναι αυτοί οι «μικροί άνθρωποι» στο πλαίσιο της Επανάστασης και πώς εκδηλώνεται η οργή τους;
Κάθε εποχή έχει και τους δικούς της «μικρούς» απλούς ανθρώπους. Είναι αυτοί που, στην προκειμένη περίπτωση της Επανάστασης, είναι αδικημένοι, κατατρεγμένοι, εξαθλιωμένοι, αυτοί που πολλές φορές δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα προς το ζην, δεν έχουν ουσιαστική ελευθέρια, είναι αναλώσιμοι και εκμεταλλεύσιμοι από την εκάστοτε εξουσία. Αυτοί οι «μικροί» άνθρωποι, οι ξεχασμένοι από την επίσημη ιστορία, ήταν οργισμένοι και αυτή η οργή ήταν η δύναμη που τους οδήγησε στην επανάσταση. Γιατί η οργή είναι αποτέλεσμα της αφόρητης αδικίας.
Έχετε πει ότι παρουσιάζετε τα τρία πρόσωπα του Κολοκοτρώνη. Ποια είναι αυτά;
Είναι ο οργισμένος ατίθασος επαναστάτης που ηγήθηκε της εξέγερσης για την απελευθέρωση, ο κατατρεγμένος και πονεμένος πατέρας που του δολοφόνησαν τον γιο του και, συγχρόνως, είναι ένας γλεντοκόπος και ερωτικός άντρας που, μετά τον θάνατο της συζύγου του, είχε μια θυελλώδη σχέση με την Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα και, αργότερα, με μια εικοσάχρονη μοναχή, η οποία εγκατέλειψε το μοναστήρι για τον έρωτα του, κάνοντας μαζί του ένα παιδί εκτός γάμου.
Ο Κολοκοτρώνης του βιβλίου σας είναι άνθρωπος που «αγαπά, πονά, οργίζεται, σφάλλει». Δυσκολευτήκατε να αγγίξετε έναν εθνικό μύθο;
Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν υπάρχουν ιστορικές ανακρίβειες.
Το να παρουσιάζεις την ανθρώπινη διάσταση ενός ήρωα δεν σημαίνει ότι τον απομυθοποιείς. Το αντίθετο θα έλεγα συμβαίνει. Το να αποδεικνύεις ότι ένας απλός, «μικρός», καθημερινός άνθρωπος μπορεί να μεγαλουργήσει, εξυψώνει ακόμα περισσότερο την διάσταση του ήρωα. Ο Κολοκοτρώνης παρουσιάζεται όπως δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ ως ένας τέτοιος άνθρωπος με το όραμά του, τις αμφιβολίες του, τους έρωτές του, την ψυχική του δύναμη, ο οποίος παίρνοντας στα χέρια του την «οργή των μικρών ανθρώπων», αλλά και τη δική του, κατόρθωσε να κάνει την Επανάσταση και να χαράξει τη δική του εμβληματική σελίδα στην Ιστορία.
Βλέπετε παραλληλισμούς ανάμεσα στην εποχή της επανάστασης και στη σύγχρονη Ελλάδα;
Ένα βασικό σημείο, στο οποίο αναφέρεται και το βιβλίο, είναι η οργή των μικρών ανθρώπων. Οι «μικροί» άνθρωποι, οι κατατρεγμένοι, οι αδικημένοι, οι ταπεινωμένοι υπάρχουν σε όλες τις εποχές. Γιατί η αδικία προς τους μικρούς είναι η απόρροια της απληστίας των μεγάλων.
Τώρα, όπως και τότε, βλέπουμε λοιπόν ότι η οργή εξακολουθεί να βράζει. Και ενώ τότε εξερράγη σε μία επανάσταση, τώρα καταπίνεται μπροστά στην τηλεόραση και πάνω στον καναπέ. Δεν ξέρουμε μέχρι πότε, αλλά ελπίζουμε πως ό,τι γίνει ας είναι για το καλό της ανθρωπότητας.
Info
Η Λεία Βιτάλη γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη. Ως πεζογράφος, θεατρική συγγραφέας, σεναριογράφος αλλά και ως κειμενογράφος, έχει βραβευτεί με ελληνικά και διεθνή βραβεία. Σπούδασε νομικά, δημοσιογραφία και ψυχολογία. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος, ραδιοφωνική παραγωγός και κειμενογράφος στη διαφήμιση, ενώ τα τελευταία χρόνια διδάσκει Δημιουργική Γραφή. Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα «Άννα Χ.», «Η κοιλιά της μεταφράστριας», «Η τρομοκρατία της μνήμης», «Το παραμύθι του μεγάλου φόβου», «Ιερή παγίδα» και «Η οργή των μικρών ανθρώπων».
Δέκα δικά της θεατρικά έργα έχουν παρουσιαστεί στη σκηνή. Ως δραματουργός έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου για τα έργα της «Ροστμπίφ, «Ο δισταγμός της Κλυταιμνήστρας πριν το φόνο» και «Το Γεύμα».
Μεταξύ των άλλων, έγραψε το σενάριο για την τηλεοπτική σειρά «Ματωμένα Χώματα», σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη, και για τον κινηματογράφο το «Ελεύθερη Κατάδυση» σε σκηνοθεσία Γιώργου Πανουσόπουλου.
