Μονοπωλεί το τελευταίο διάστημα τις συζητήσεις στις παρέες, σε forums, blogs και social media. Μα, τι συμβαίνει τελικά με αυτή την ταινία;
Όπως διαβάζουμε στην περιγραφή του Netflix, το “Don’ t look up” «πατάει» στις εξής κατηγορίες ταινιών: «κοινωνικά δράματα», «επιστημονικής φαντασίας», «κωμωδίες» και «δράμα».
Από αυτό και μόνο, δεν είναι να απορεί κανείς για τη σύγχυση του κοινού και τις διιστάμενες απόψεις. Γιατί άλλοι την αντιμετωπίζουν ως μαύρη κωμωδία, άλλοι ως μανιφέστο, άλλοι ως μια «σαχλή αμερικανιά»… και πάει λέγοντας.
Πρόκειται, λοιπόν, για ένα «μπέρδεμα»… εκ γενετής, καθώς η ταινία «παλαντζάρει» μεταξύ φαιδρού και σοβαρού, καταφέρνοντας, ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, να περάσει στο τέλος σημαντικά μηνύματα.
Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή:
Η υπόθεση
Η Κέιτ Ντιμπιάσκι (Τζένιφερ Λόρενς), υποψήφια διδάκτωρ αστρονομίας, ανακαλύπτει έναν κομήτη. Με τον καθηγητή της, Δρ Ράνταλ Μίντι (Λεονάρντο Ντι Κάπριο), διαπιστώνουν ότι ο κομήτης, ο οποίος είναι αρκετά μεγάλος για να καταστρέψει ολόκληρο τον πλανήτη, θα χτυπήσει τη Γη σε περίπου έξι μήνες. Οι δυο τους έρχονται σε επαφή με τον επικεφαλής του Γραφείου Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας (!) της NASA, Δρ Τέντι Όγκλθορπ (Ρομπ Μόργκαν), και όλοι μαζί ζητούν ακρόαση στον Λευκό Οίκο. Εκεί, αντιμετωπίζονται με εκνευριστική απάθεια από την Πρόεδρο Ορλίν (Μέριλ Στριπ).Ο Όγκλθορπ προτρέπει, τότε, τους δύο επιστήμονες να μιλήσουν για την απειλή σε μια πρωινή τηλεοπτική εκπομπή. Και οι οικοδεσπότες της εκπομπής, ωστόσο, αντιμετωπίζουν το θέμα ανάλαφρα. Η απειλή περνά στο περιθώριο, μέχρις ότου η Πρόεδρος Ορλίν, υπό την πίεση της αποκάλυψης της εμπλοκής της σε σκάνδαλο, ανακοινώνει τον σχεδιασμό αποστολής για την καταστροφή του κομήτη, σε συνεργασία με την εταιρεία τεχνολογίας BASH και τον εκκεντρικό διευθύνοντα σύμβουλό της, Ίσεργουελ. Θα πετύχει η αποστολή;
Οι… «μαχαιριές στην καρδιά»
Ανεξάρτητα, τελικά, από το αν η συγκεκριμένη ταινία πληροί τα κριτήρια για να χαρακτηριστεί καλή ή όχι, είναι βέβαιο ότι κάθε θεατής «θα πάρει» κάτι βλέποντάς τη. Εμείς πήραμε… 5 μαχαιριές-στην-καρδιά:
#1: Πλανήτης «γιοκ»
Σαφώς, το βασικό μήνυμα της ταινίας είναι η κλιματική αλλαγή και το πόσο καλά τα έχουμε καταφέρει ως ανθρωπότητα να μολύνουμε και να καταστρέψουμε αυτόν τον υπέροχο πλανήτη… (Μπράβο μας…)
Όμως, αυτό δεν συνάγεται μόνο από το στόρι της ταινίας, αλλά δηλώνεται δυναμικά και από το μοντάζ. Δεν είναι τυχαίο, θεωρούμε, ότι κάθε τόσο προβάλλονται υπέροχες σκηνές από τη φύση, οι οποίες πάντα ακολουθούνται από εικόνες της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως η συλλογή των σκουπιδιών στη Ν. Υόρκη…
Αν αυτό το «κοντράστ» δεν είναι μαχαιριά-στην-καρδιά#1, τότε τι είναι;
#2: «Τι στο διάολο μάς έχει συμβεί;»
Ο Δρ Μίντι, αφού έχει ταλαντευτεί στη διάρκεια της ταινίας (ταπεινός επιστήμονας στην αρχή, δημοφιλής επιστήμονας και συνεργάτης της Προέδρου και του τρελού Ίσεργουελ αργότερα), «συνέρχεται» στην πορεία και την ώρα που βρίσκεται στον αέρα πρωινής τηλεοπτικής εκπομπής, αναρωτιέται: «Γιατί δεν μπορούμε απλά να επικοινωνήσουμε πια; Να ακούμε ο ένας τον άλλο και να απαντάμε φυσιολογικά;».
Δεν είναι μαχαιριά-στην-καρδιά#2 την εποχή της επικοινωνίας να μην μπορούμε να επικοινωνήσουμε απλά και ουσιαστικά;
#3: Όλα για το show;
Στην ταινία γίνονται όλα για το show. Η Πρόεδρος Ορλίν, κοπιάροντας τις συνήθεις πρακτικές προηγούμενων προέδρων, συνοδεύει με βεγγαλικά, «άρτον και θεάματα» κάθε της ανακοίνωση, προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού, προς αύξησιν της δημοτικότητάς της, αλλά και προς χειραγώγησιν των ψηφοφόρων… Ακόμα, δε, και η αποστολή για την καταστροφή του υπερ-απειλητικού κομήτη αποτελεί ένα show…
Δεν είναι αυτό μαχαιριά-στην-καρδιά#3, αλλά και στη νοημοσύνη μας;
#4: Ωδή στα υλικά αγαθά…
Ο υιός της Ορλίν, επιτελάρχης… από τους λίγους, λίγο πριν από την εκτόξευση της αποστολής, παίρνει τον λόγο και απευθύνεται στην υφήλιο, θέλοντας να προσευχηθεί για τα… υλικά αγαθά, τα ωραία διαμερίσματα, τα ωραία ρολόγια κ.λπ., ενώ ταυτόχρονα ο σκηνοθέτης προβάλλει εικόνες από φτωχικά σπιτικά ανά τον κόσμο.
Ακούγοντας την ωδή… στην ύλη και βλέποντας την ωδή… στη φτώχεια, φτάνουμε στη μαχαιριά-στην-καρδιά#4. Δυστυχώς.
#5: Το οικογενειακό τραπέζι (Προσοχή: Ακολουθεί spoiler!)
Ντιμπιάσκι, Μίντι και Όγκλθορπ επιλέγουν να δειπνήσουν στο σπίτι του Μίντι, καθώς ο χρόνος τελειώνει… Δειπνούν απογοητευμένοι που δεν κατάφεραν να αποτρέψουν το κακό, συμφιλιωμένοι, ωστόσο, με το πεπρωμένο, αγαπημένοι, μονοιασμένοι και προσευχόμενοι.
Μαχαιριά-στην-καρδιά#5 χωρίς σχόλιο…
*Το παρόν δεν αποτελεί απόπειρα κριτικής της ταινίας, αλλά μία κατάθεση των δικών μας εντυπώσεων. Οποιαδήποτε ομοιότητα με απόψεις άλλων είναι συμπτωματική!