Planbe team
Ο προδιαβήτης είναι μια κατάσταση, κατά την οποία τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι υψηλότερα από τα φυσιολογικά, αλλά χαμηλότερα από ό,τι στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Ο προδιαβήτης επηρεάζει περίπου 1 στους 3 ενήλικες στις ΗΠΑ και περίπου 720 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως.
Οι καθηγήτριες της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας) και Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) παρουσιάζουν τα κύρια στοιχεία που περιγράφηκαν αναλυτικά σε δημοσίευση στο JAMA Patient Page.
Τα άτομα με προδιαβήτη συχνά δεν έχουν συμπτώματα, επομένως τα περισσότερα δεν ξέρουν και ότι πάσχουν από κάτι. Οι παράγοντες κινδύνου για προδιαβήτη περιλαμβάνουν ηλικία άνω των 45 ετών, παχυσαρκία, ανθυγιεινή διατροφή, μειωμένη φυσική δραστηριότητα, οικογενειακό ιστορικό διαβήτη τύπου 2, ιστορικό διαβήτη κύησης και σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
Η διάγνωση τίθεται είτε με γλυκόζη νηστείας 100-125 mg/dl, είτε με γλυκόζη 2 ώρες μετά από καμπύλη 140-200 mg/dl, είτε με επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c 5,7-6,4%. Οι σύγχρονες διεθνείς συστάσεις αναφέρουν ότι οι ενήλικες άνω των 35 ετών που είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι θα πρέπει να ελέγχονται για προδιαβήτη με αιματολογικές εξετάσεις κάθε 3 έτη.
Οι αριθμοί του προδιαβήτη
Περίπου το 10% των ατόμων με προδιαβήτη αναπτύσσουν σακχαρώδη διαβήτη κάθε χρόνο. Ο προδιαβήτης συνδέεται, επίσης, με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, νεφρικής νόσου, περιφερικής νευροπάθειας (που συχνά προκαλεί αιμωδίες και πόνο στα πόδια) και προβλήματα με την όραση.
Ο προδιαβήτης μπορεί να βελτιωθεί σε ορισμένα άτομα που υιοθετούν σοβαρές μακροπρόθεσμες αλλαγές στον τρόπο ζωής τους. Αυτές περιλαμβάνουν καθημερινή σωματική δραστηριότητα (ιδανικός στόχος 30 λεπτά άσκησης 5 ημέρες την εβδομάδα), υγιεινή διατροφή (λαχανικά, φρούτα, δημητριακά ολικής αλέσεως) και παρακολούθηση των μεγεθών των μερίδων, καθώς και εύρεση υποστήριξης για την υπέρβαση ψυχολογικών, κοινωνικών και άλλων εμποδίων. Τα άτομα με προδιαβήτη που χάνουν τουλάχιστον 5% με 7% του σωματικού τους βάρους μειώνουν σημαντικά την πιθανότητα να αναπτύξουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
Αν και κανένα φάρμακο δεν είναι επί του παρόντος εγκεκριμένο για τη θεραπεία του προδιαβήτη, ορισμένα άτομα με προδιαβήτη που έχουν και άλλες παθήσεις, όπως αρτηριακή υπέρταση ή παχυσαρκία, μπορεί να ωφεληθούν από φάρμακα όπως η μετφορμίνη ή τα ενέσιμα GLP-1RA.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι αλλαγές στον τρόπο ζωής που περιγράφονται παραπάνω φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματικές στην αναστροφή του προδιαβήτη και στην πρόληψη της εξέλιξης σε διαβήτη συγκριτικά με τα φάρμακα από μόνα τους.