Είμαι πηγμένος στην κίνηση. Βρίζω, κορνάρω, μουτζώνω, κοιτάω το ρολόι, αλλάζω σταθμό, πέφτω σε τραγούδι που γουστάρω, αρχίζω να τραγουδάω και να κουνάω κεφάλι. Τύφλα...
Θα είµαι ειλικρινής. Ξεκινώντας να γράψω αυτό το κείµενο περί γυναικείας ενδυνάµωσης, έχω µια ανησυχία. Ανησυχία ότι το θέµα του θα ακουστεί στα αυτιά κάποιων...
Από τη µία αναφωνείς «επιτέλους καλοκαίρι!» και, από την άλλη, σκέφτεσαι τις εκκρεµότητες στη δουλειά, τα οικονοµικά σου, την ακρίβεια, τους καύσωνες, τις φωτιές, την...
Κυριακή απόγευµα. Το ηµερολόγιο δείχνει καλοκαίρι, ο καιρός δείχνει φθινόπωρο, µε συννεφιές και ψιλόβροχο. Κι ενώ θα έπρεπε να αράζουµε σε ξαπλώστρες στην παραλία, οι...
Αγαπώ τις συνεντεύξεις. Παρόλο που για µένα είναι µακράν τα πιο απαιτητικά κείµενα του τεύχους, την ίδια στιγµή είναι και τα πιο απολαυστικά. Κι αυτό...
«Ελλαδάρα µου!», «Ζούµε στην ωραιότερη χώρα του κόσµου!», «Εδώ γεννήθηκε η δηµοκρατία!», «Όταν εµείς δηµιουργούσαµε πολιτισµό, οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια!», και άλλα πολλά τέτοια. Και...
Είναι στο πεζοδρόµιο µια γυναίκα µε αµαξίδιο, σχετικά µεγάλης ηλικίας, µελαµψή, προφανώς ξένη, η οποία ζητιανεύει κρατώντας στο χέρι ένα πλαστικό ποτηράκι, κουνώντας το µπροστά...